Κατά την ιδίαν πεδινήν οδόν μίαν ώραν προβαίνοντες (απὸ το Βόλο), ερχόμεθα εις τα Λεχώνια. Αυτά κείνται επί μιας με χωράφια, αμπέλους, κήπους νεραντζίων, κίτρων και άλλων διαφόρων οπωρίμων δέντρων φυτευμένης πεδιάδος...

(Νεωτάτη της Θεσσαλίας Χωρογραφία-Ιωάννης Αναστασίου Λεονάρδος, 1836)

Π Ρ Ο Σ Ο Χ Η ! Μπορείτε να αντιγράφετε κείμενα κ.ά. από το ιστολόγιο. Αυτό, ΔΕΝ αποκλείει αναφορά στην ΠΗΓΗ. - Φωτογραφίες άλλων να μην ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝΤΑΙ - Ιδιωτικά αρχεία να ΜΗΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝΤΑΙ.

Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου 2012

Όλα γύρω χιονισμένα...

Εικόνες από τα κατάλευκα και πάντα όμορφα 
Άνω Λεχώνια. Καλό μήνα!

Άγιος Αθανάσιος
Λόφος Νεβεστίκι

Περιοχή Αγίων Αναργύρων

Κυριακή 29 Ιανουαρίου 2012

Ένα "ιερό" επεισόδιο...

Μεταξύ των ιερωμένων και κάποιων κατοίκων των χωριών, υπάρχει διαχρονικά μια άτυπη κόντρα και οι λόγοι είναι διάφοροι κατά καιρούς. 
Αυτό το επεισόδιο βέβαια, ήταν η ουρά της παλιάς διαταγής του Υπουργείου της Θρησκείας(Παιδείας) μετά την απελυθέρωση από τον τούρκικο ζυγό. Εκεί οι χαρτοπαίχτες και λοιποί τζογαδόροι, όχι μόνον επιπλήττονταν και επιτιμούνταν, αλλά και αφορίζονταν απ’ την Εκκλησία! (*)
Παρακάτω το γεγονός στα Λεχώνια του 1901, όπως το κατέγραψε Η ΘΕΣΣΑΛΙΑ ως σχόλιο !
 Ο Γ. Κορδάτος αναφέρει ( Ιστορία της επαρχίας Βόλου-Αγιάς, σελ.607) κάποια δίστιχα  για τους παπάδες -του 18ου αιώνα- στα χωριά του Πηλίου:
"Η κουνόμους στς Πινακάτις
κόβιτι για τις κυράδις.

Η κουνόμους απ' τη Β'ζίτσα
βάζει χέρι στα κουρίτσια
κι έχει του κιμέρι βίτζα.

Η κουνόμους απ' τις Μ'λιές

είνι ούλου μαργιολιές" (**)

(*) «Όθεν, όποιος εις το εξής ή μικρός ή μεγάλος ή πολιτευόμενος ή ιδιώτης τολμήσει να παίξη αυτά τα παιγνίδια και όποιος εργαστηριώτης έχει αυτά εις το εργαστήριόν του, ομοίως και όποιος ανοίγει καβενέν, πριν απολύση η λειτουργία, ούτοι πάντες αφωρισμένοι έστωσαν από Θεού, κυρίου Παντοκράτορος, κατηραμένοι, ασυγχώρητοι μετά θάνατον άλυτοι και τυμπανιαίοι. Αί πέτραι και ο σίδηρος λυθειήσαν, αυτοί δε μηδαμώς. Κληρονομήσετε την λέπρα του Γιεζί και την αγχόνη του Ιούδα. Η οργή του Θεού είη επί ταις κεφαλαίς αυτών και προκοπήν μη ίδοιεν εφ΄ οίς εργάζονται. Επί πάσι τούτοις έχοιεν και τας αράς πάντων των απ΄ αιώνων αγίων Πατέρων της Εκκλησίας.»... 
Διαβάστε όλο το άρθρο: www.mixanitouxronou.gr/opios-pezi-chartia-ke-anigi-to-kafenio-prin-lixi-i-thia-litourgia-na-piasi-lepra-na-mi-liosi-ke-na-toumpaniasi-o-aforismos-ton-chartopekton-tis-tripolitsas-to-1823/
(**) (Κουνόμους=οικονόμος-οφίκιο ιερέα, κιμέρι=πορτοφόλι-ζώνη με θήκες, βίτζα=πλήρες)

Πέμπτη 26 Ιανουαρίου 2012

Μοναστήρια & Εκκλησίες Πηλίου

ΜΟΝΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ - ΝΗΣΙ ΤΡΙΚΕΡΙ
ΜΟΝΗ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ -ΑΓ.ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΝΗΛΕΙΑΣ 1 (από ΔΗΚΙ)
ΜΟΝΗ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ -ΑΓ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΝΗΛΕΙΑΣ 2
ΜΟΝΗ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ- ΖΑΓΟΡΑ
ΝΑΟΣ ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ -ΠΟΥΡΙ
ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΡΑΣΟΒΑΣ- ΖΑΓΟΡΑ

Τρίτη 24 Ιανουαρίου 2012

Χάρτες


Παλιοί χάρτες Θεσσαλίας -Μαγνησίας -Πηλίου- Λεχωνίων 
Θεσσαλία 338 π.Χ.



Μαγνησία 1902






Σάββατο 21 Ιανουαρίου 2012

Το τζαμί των Λεχωνίων

Τα Άνω Λεχώνια, είναι γνωστό, πως  κατοικούνταν από Τούρκους, που αρχικά μετά την αντίσταση και τη φυγή των φεουδαρχών Βενετσιάνων, χαρακτήρισαν την εύφορη περιοχή ως "αδέσποτη". Έτσι μετά από δήμευση, την έκαναν ιδιοκτησία τους και εγκαταστάθηκαν. 
Μετά, όλους τους αιώνες μέχρι την απελευθέρωση απ' αυτούς το 1881, ήταν σχεδόν το μοναδικό τουρκοχώρι στο Πήλιο. Για την οίκηση -χρονικά- ακριβή στοιχεία δεν υπάρχουν. Όμως η παράδοση λέει πως ως τις αρχές του 16ου αιώνα δεν κατοικούσαν Οθωμανοί. Επίσης η παράδοση λέει πως εγκαταστάθηκαν στα 1660. Πάντως αρκετά στοιχεία για την εγκατάσταση των Τούρκων στα Λεχώνια έχουμε από το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα.
Τζαμιά επίσης στην περιοχή υπήρχαν στα Κάτω Λεχώνια (εκεί όπου είναι σήμερα το πρώην κοινοτικό γραφείο), στο κοντινό Παλιόκαστρο και στα Παλιά του Βόλου.
 Επόμενο λοιπόν ήταν να έχουν μικρό τέμενος για τις θρησκευτικές τους ανάγκες. Αυτό ήταν χτισμένο στο πάνω μέρος του χωριού δυτικά του αρχοντικού Νικολαΐδη- Κασιόπουλου, στη γωνία σήμερα των οδών Ιατρίδη με Κοκοσλήδων. Στον περίβολο του τεμένους υπήρχε και ο τάφος του τελευταίου μουφτή των Λεχωνίων.

Το τζαμί σήμερα δεν υπάρχει αφού ερειπώθηκε από τους σεισμούς του 1955 και γκρεμίστηκε μετά.
Διάβασε περισσότερα από τις Πηγές: 
>  ΠΗΛΙΟΡΕΙΤΙΚΑ Β' Τόμος- Βαγγέλλης Σκουβαράς- ΑΣΤΗΡ 
>  ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ ΝΕΩΤΕΡΙΚΗ - Δαν. Φιλιππίδη & Γρηγ. Κωνσταντά Δημητριέων - Σελ 227 (εδώ)
>  ΠΕΡΙΗΓΗΣΙΣ ή ΤΟΠΟΓΡΑΦΙΑ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ και ΘΕΤΤΑΛΙΚΗΣ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ - Νικόλαος Μάγνης -1860   Σελ 60 (εδώ)