Λεχώνια και Οθωμανοί

Τα Λεχώνια  είναι γνωστό  [(ΕΔΩ) κι (ΕΔΩ)] πως μετά την αποχώρηση-ήττα  των Ενετών, κατοικήθηκαν από ΟΘωμανούς (1660 και μετά). 

Ο Ζωσιμάς σε δημοσίευσή του στον «Προμηθέα» με θέμα το Ημερολόγιο των συμβάντων στην Επανάσταση 1821-29 και σε μια ομολογία κάποιας Κυπριανής μοναχής απ’ τα Λεχώνια, λέει για την κατοίκηση του χωριού από τους Τούρκους:

Οι Τούρκοι έμειναν στα Λεχώνια ως την απελευθέρωση της Θεσσαλίας το 1881. Μετά,  πολλοί από αυτούς μετακινήθηκαν στο Κάστρο του Βόλου και στη συνέχεια πριν και μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών έφυγαν για την Μ. Ασία:

"ΘΕΣΣΑΛΙΑ"14-4-1882

Στο χωριό όμως έμεινε μια μουσουλμανική οικογένεια του Σουλεϊμάν Σουϊνόπουλου που είχε κρατήσει την κτηματική περιουσία της, έχοντας  και ελαιοτριβείο, τουλάχιστον ως τα 1920, στο κάτω μερός του χωριού. Αυτή ήταν η μοναδική οικογένεια που δεν μετακινήθηκε. Αργότερα τα κτήματά τους πουλήθηκαν από τον ίδιο και τους κληρονόμους του.
 (Τα αγροτεμάχιά του ήταν πολλά. Ένα μεγάλο κτήμα ήταν αυτό που βρίσκεται κάτω από τον κεντρικό δρόμο με ελιές τεμαχίστηκε και αγοράστηκε από τον Κ. Μουρογιάννη που αργότερα το δώρισε στην κοινότητα Α. Λεχωνίων, τον Δ. Καραγιαννόπουλο που το έδωσε προίκα στην κόρη του Ελένη Γεωργάρα (ιδιοκτησία Αχμέτ Σουινόπουλου συγγενή του Σουλεϊμάν-΄όπως κι ο πύργος), ένα κομμάτι πήρε κι ο Παπαθανάσης. Ακόμη ένα μεγάλο ελαιοπερίβολο στη θέση Χαντάκια του Αϊ-Βλάση, ήταν δικό του. Ήθελε να το εκποιήσει κι αυτό, αλλά ήταν η τιμή μεγάλη και αγοραστές δεν υπήρχαν. Τότε αναγκάστηκε να το πουλήσει σχετικά φτηνά και το αγοράσε ο Δημητρ. Τσακνάκης. 
 Παρακάτω μία είδηση από τον «ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ» της 7-4-1917 που ανεφέρεται σε κλοπή και εμπρησμό του σπιτιού του:

Το τζαμί των Λεχωνίων

Τα Άνω Λεχώνια, είναι γνωστό, πως  κατοικούνταν από Τούρκους, που αρχικά μετά την αντίσταση και τη φυγή των φεουδαρχών Βενετσιάνων, χαρακτήρισαν την εύφορη περιοχή ως "αδέσποτη". Έτσι μετά από δήμευση, την έκαναν ιδιοκτησία τους και εγκαταστάθηκαν. 
Μετά, όλους τους αιώνες μέχρι την απελευθέρωση απ' αυτούς το 1881, ήταν σχεδόν το μοναδικό τουρκοχώρι στο Πήλιο. Για την οίκηση -χρονικά- ακριβή στοιχεία δεν υπάρχουν. Όμως η παράδοση λέει πως ως τις αρχές του 16ου αιώνα δεν κατοικούσαν Οθωμανοί. Επίσης η παράδοση λέει πως εγκαταστάθηκαν στα 1660. Πάντως αρκετά στοιχεία για την εγκατάσταση των Τούρκων στα Λεχώνια έχουμε από το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα.
Τζαμιά επίσης στην περιοχή υπήρχαν στα Κάτω Λεχώνια (εκεί όπου είναι σήμερα το πρώην κοινοτικό γραφείο), στο κοντινό Παλιόκαστρο και στα Παλιά του Βόλου.
 Επόμενο λοιπόν ήταν να έχουν μικρό τέμενος για τις θρησκευτικές τους ανάγκες. Αυτό ήταν χτισμένο στο πάνω μέρος του χωριού δυτικά του αρχοντικού Νικολαΐδη- Κασιόπουλου, στη γωνία σήμερα των οδών Ιατρίδη με Κοκοσλήδων. Στον περίβολο του τεμένους υπήρχε και ο τάφος του τελευταίου μουφτή των Λεχωνίων.

Το τζαμί σήμερα δεν υπάρχει αφού ερειπώθηκε από τους σεισμούς του 1955 και γκρεμίστηκε μετά.
Διάβασε περισσότερα από τις Πηγές: 
>  ΠΗΛΙΟΡΕΙΤΙΚΑ Β' Τόμος- Βαγγέλλης Σκουβαράς- ΑΣΤΗΡ 
>  ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ ΝΕΩΤΕΡΙΚΗ - Δαν. Φιλιππίδη & Γρηγ. Κωνσταντά Δημητριέων - Σελ 227 (εδώ)
>  ΠΕΡΙΗΓΗΣΙΣ ή ΤΟΠΟΓΡΑΦΙΑ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ και ΘΕΤΤΑΛΙΚΗΣ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ - Νικόλαος Μάγνης -1860   Σελ 60 (εδώ)

Τουρκοκατοικημένα Λεχώνια

Ο Γερμανός ιστορικός Georg Gottfried Gervinus -Γ.Γ.Γερβίνος- (1805-71) έγραψε την "Ιστορία της Επαναστάσεως και Αναγεννήσεως της Ελλάδος". Την μετέφρασε απ' το πρωτότυπο ο Ιωάννης Η. Περβανόγλου και εκδόθηκε στην Αθήνα το 1865. Στον Α΄τόμο και στη σελίδα 77 αναφέρεται στην επαρχία Ζαγορά-Πηλίου και στα Τουρκοκρατούμενα τότε Λεχώνια.

Επίσης ο Φιλήμονας στο βιβλίο του "Δοκίμιον ιστορικόν περί της Eλληνικής Eπαναστάσεως" γράφει: