Κατά την ιδίαν πεδινήν οδόν μίαν ώραν προβαίνοντες (απὸ το Βόλο), ερχόμεθα εις τα Λεχώνια. Αυτά κείνται επί μιας με χωράφια, αμπέλους, κήπους νεραντζίων, κίτρων και άλλων διαφόρων οπωρίμων δέντρων φυτευμένης πεδιάδος...

(Νεωτάτη της Θεσσαλίας Χωρογραφία-Ιωάννης Αναστασίου Λεονάρδος, 1836)

Π Ρ Ο Σ Ο Χ Η ! Μπορείτε να αντιγράφετε κείμενα κ.ά. από το ιστολόγιο. Αυτό, ΔΕΝ αποκλείει αναφορά στην ΠΗΓΗ. - Φωτογραφίες άλλων να μην ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝΤΑΙ - Ιδιωτικά αρχεία να ΜΗΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝΤΑΙ.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παροιμιαστήριο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παροιμιαστήριο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 15 Απριλίου 2017

Περί τελευτής

Ο τάφος της οικογένειας Κοντού
στο παλιό νεκροταφείο του Βόλου (Αρχείο ΔΗΚΙ Βόλου)

Περί θανάτου και τελευτής 
Είναι από το Παροιμιαστήριο του ζαγοριανού Πατριάρχη Καλλίνικου, σήμερα Μεγάλο Σάββατο του Πάσχα 2017, όπως αντέγραψε ο Βαγγέλης Σκουβαράς από το χειρόγραφο της Βιβλιοθήκης Ζαγοράς:
«Από το θανατικόν φεύγε μακράν»
«Θνήσκουν και οι νέοι ως και τους γέροντας» 
«Μεταχειρίσου τα πλούτη σου, ότι μετά θάνατον τα αφίνεις»
«Ο άνθρωπος είναι γη και σποδός»
«Ο αριθμός των ημερών μας ολιγοστεύει καθ’ ημέραν»
«Ο θάνατος είναι ο πλέον καλλίτερος ιατρός του κόσμου, όστις ιατρεύει όλα τα κακά»
«Ο καιρός τρέχει και ο θάνατος έρχεται»
«Ο καλλίτερος θάνατος είναι το φαρμάκι»
«Ό,τι έχουν εδώ τ’ αφίνουν και το σώμα πηγαίνει εις τον τάφον»
«Όλα τα αφίνεις εδώ, όπου τα εύρες»
«Όστις ζη καλά δεν αποθνήσκει κακά»
«Ότι έχει να αποθάνη κάθε ένας είναι βέβαιον, αμή τινάς δεν ηξεύρη πότε και πώς;»
«Σήμερον εν δόξη, αύριον εν θήκη»
«Σήμερον εν θρόνω, αύριον εν θρήνω»
«Σήμερον εν τιμή, αύριον εν τη γη»
«Σήμερον εν τύφω, αύριον εν τάφω.
«Σήμερον επί βήματος, αύριον επί μνήματος.
«Σήμερον λαμπρός, αύριον πηλός.
«Σήμερον προεστώς, αύριον σποδός.
«Ψυχή, μετανόει, ο θάνατος εγγίζει»

Τρίτη 9 Δεκεμβρίου 2014

Παροιμιαστήριο (3)

Συνέχεια:
-Αγόραζε παλαιόν σπίτι, και φυλάγου από παλαιόν χρέος.
-Σαν δεν αποπλήρωσε, ας πω δεν εξώφλησε.
-Πίνων πολύ [……..] εις την ράχην του.
-Όποιος δεν έχει δεν χρεωστεί.
-Δεν χρειάζεται από[κρισιν] κάθε ερώτημα.
-Σαν κερδαίνης καλά, ξόδευε καλά.
-Φρονήσεως έργον, το να φυλάγη  τινάς  δια το γήρας του.
-Τρέλα να καζαντίζη καλά και ξοδεύη κακά.
-Κακά κερδίζει, όστις  εξοδιάζει όλα τα κερδημένα.
-Ο πλούτος εις νέον κληρονόμον, είναι εξοδευμένος.
-Όστις δεν ηξεύρει υπόκρισιν, δεν ηξεύρει να ορίζη.
-Αυτός δίνει έν αυγό, δια να πάρη ένα βόδι.
-Δια να δανεισθή έτοιμος, ειδέ να τα επιστρέψη ζαλίζεται.
-Καθένας παίρνει, αλλά δεν επιστρέφει.
-Καλή γνώσις, και λίγα λόγια, είναι καλά.
-Η πείνα εβγάζει την αλεπού από το δάσος.
-Εις πεινασμένον, αχαμνό ψωμί δεν είναι.
-Πείνα θε νάναι εις το δάσος, σαν τρώγονται τα ζώα ένα με τ’ άλλο.
-Όστις πηγαίνει εις γυναίκα αποθνήσκει πτωχός.
-Με γυναίκα λωλήν, να μην έχη τις να κάμη.
-Ωραία γυναίκα, κακόν κεφάλι.
-Η ωραιότης της γυναικός είναι μία καλή ημέρα.
-Εις κακόν άλογον το κέντρον, και εις κακήν γυναίκα η ράβδος.
-Να φεύγης τας φτιασιδωμένας γυναίκας.
-Ο καπνός, η σταλαμίδα και η άγνωστη(=ανόητη, χωρίς γνώση) γυναίκα, διώχνει τον άνδρα   απ’ το σπίτι.
-Η γυνή και τα πεπόνια είναι κακό διαλεχτό.
-Το να χάση τις τιμίαν γυναίκα, είναι το να χάση μια δωρεά του Θεού.
-Η γνωστική γυνή, είναι στολή του οίκου.
-Είς αχυρένιος άνδρας, αξίζει μια χρυσήν γυναίκα.
-Πόλις τις σαν κάνη συμφωνίαν, είναι μισοπαραδομένη.
-Φρόνιμος ανήρ, ου λέγει το μυστικόν του της γυναικός.
-Τα παιγχνίδια της γυναικός και ο οίνος,  κάνουσι τον άνδρα τρελόν γελώντα.
-Αναγκαίον κακόν  η γυναίκα.
-Τον χρυσόν τον δοκιμάζουν εις τον λίθον μέγκι, την γυναίκα με τα χρυσά, και τον άνδρα με τη γυναίκα.
-Μετά την εορτήν ξύομεν την κεφαλήν.
-Εις τας καλάς ημέρας, καλά είναι.
-Δύο γυναίκες να είναι ομού, μεγάλη κακομοιριά.
-Εργάσιμος ημέρα, ημέρα κέρδους.
-Το απίδι σαν ωριμάση, πίπτει μοναχό του.
-Ο πανούργος είναι ωσάν η αλώπηξ.
-Οι μαργιολιές σου είναι ραμμένες με άσπρο ράμμα.
-Σαν λουλουδίζουν τα φασούλια, τότε λουλαίνονται οι τρελοί.
-Δεν έχει γνώσιν, όστις δεν φοβάται τον τρελόν.
-Τρελός είναι, όστις λαβώνεται με το μαχαίρι του.
-Λουλός πραματευτής, ο καταφρονών την πραγματείαν του.
-Τοίχος άσπρος, χαρτί των λουλών.
-Είς λουλός, συγχίζει μίαν συντροφίαν.
-Όστις δεν βάνει εις κίνδυνον τον εαυτόν του, δεν καβαλλικεύει μήτε άλογον μήτε μουλάρι.
-Μίσος αδελφών, μίσος διαβόλου.
-Ο τρώγων πολύ τυρί και αλμυρόν κρέας, είναι αφρονέστατος.
-Το καλόν κέρδος κάνει καλήν καρδίαν.
-Η ελπίς του κέρδους, ολιγοστεύει την ταλαιπωρίαν.
-Αυτός κερδαίνει περισσότερον στο σπίτι ή στο εργαστήρι.
-Τρέλα να τρώγη τις καρπούς  με τους μεγαλυτέρους του, ότι αυτοί διαλέγουν τα ωριμώτερα.
-Τα μικρά ψάρια τρώγουν τα μικρά.
-Δεν είναι χειρότερος πόλεμος, ωσάν οι πολλαί χείρες εις ένα σκουτέλι.
-Κάθε ένας αισθάνεται το κρύον κατά τα ρούχα του.
-Κακοφορεμένος ο μη μετέχων αρετής.
-Το κακόν χόρτον αυξάνει ογλήγορα.
-Η παλαιά παντιέρα, τιμή του καραβοκυρύ.
-Το βράδυ επαίνα τον αργάτην.
-Μα μη χαρίζης εις αχάριστον.
-Ο μη πταίσας επιφέρει την διαφέντευσίν του.
-Ο νέος είναι ακατάστατος.
-Ο νέος ιατρός θάπτει πολλούς.
-Εις νέον ανδρόγυνον, άθλιον σπίτι.
-Νέος διδάσκαλος, νέα λόγια.
-Ο καθείς δια λόγου του, και ο Θεός δια όλους.
-Καλόν δια καλόν, να αποδίδεται, δίκαιον.
-Το καλόν δίκαιον, δείται και βοηθείας.
-Ο κάθε ένας σηκώνει το φορτίον του.
-Είς ψεύτης πραγματευτής, είναι δια ένα πανηγύρι.
-Ο αδικήσας τινά να το πλερώση, ει δε κόλασις,
-Μη δώσης πολύ του Πέτρου, ότι δεν φτάνει εις τον Παύλον.
-Ο ποιών καλόν, καρτερεί καλόν.
-Ο ποιών καλόν, ευρήσει αυτό.
-Επάνω εις το ψάρι, είναι το γάλα φαρμάκι.
-Κρασί επάνω εις το γάλα, καλόν.
-Γάλα επάνω στο κρασί, φαρμάκι.
-Η διπλή γλώσσα, αιτία θορύβου και ταραχής.
-Η ευκαιρία του καιρού κάνει τον κλέπτην.
-Ο παίζων με άσπρα(=λεφτά) χαλά τον οικοκύρη.
-Η κλεψία φέρνει την φούρκα.
-Δείξον  μοι ένα ψεύτη, και δείξω σοι έναν κλέπτην.
-Σαν διαβάζης και δεν καταλαμβάνης, είναι σαν είναι σαν να κυνηγάς και να μην πιάνης.
-Τα κακά κερδεμένα, είναι χαμένα.
-Από κακά κέρδη, ο καρπός  ολίγος.
-Κρείττον το μικρό πουλί εις το δάσος, παρά εις μεγάλο κλουβί.
-Νέος βασιλεύς, νέος νόμος.
-Κάθε ένας είναι βασιλεύς εις το σπίτι του.
-Δεν είναι οικοκύρης, ο μη τολμών προστάξαι.
-Το μάτι του αυθέντου, παχαίνει τ’ άλογον.
-Κάθε τιμημένος πρέπει να είναι αυθέντης στο σπίτι του.
-Λίγον καιρόν χρειάζεται το κακοποιήσαι.
-Ο ζητών κακόν ταχέως το ευρίσκει.
-Κακόν να ανταμείβης, στο καλόν, σκληρότης.
-Να λέγη καλά και να κάμνη κακά, είναι σαν να χτίζη με το ένα χέρι και με τ’ άλλο να      κρεμνίζη.
-Με τον καιρόν γνωρίζομεν τον καλόν πραγματευτήν.
-Οι αχαμνές πραγματείες(= τα σκάρτα εμπορεύματα) χρειάζονται έπαινον.
-Σήμερον υπανδρεύεται, και αύριον μετανοεί.
-Την αχαμνήν παντρείαν την αισθάνεται εις όλην του την ζωήν.

Σάββατο 6 Δεκεμβρίου 2014

Παροιμιαστήριο (2)

Σελίδες που περιέχουν "παροιμίες" από 569-644, σύμφωνα 
με την αρίθμηση στην καταγραφή που έκανε ο Βαγγ. Σκουβαράς. 
(Βιβλιοθήκη Ζαγοράς)
-Δια αγάπην του κηρίου, γλείφει η γάτα το κανδήλι.
-Της νύκτας τα καμώματα τα βλέπ’ η μέρα και γελά.
-Κελαηδεί ο κυνηγός , έως να βάλη το πουλί στο κλουβί.
-Οι γνωστικοί στοχάζονται με σιωπή.
-Οι λωλοί περιπαίζουν τους γνωστικούς.
-Οι γνωστικοί ποτέ δεν περιπαίζουν τους λωλούς.
-Όστις δεν έχει άσπρα στην τζέπη, έχει γλυκούς λόγους.
-Αδυνατείς εις ό θέλεις, θέλε εις ό μπορείς.
-Μικρός εργαστηριάρης, μικρό εργαστήρι.
-Κτίζε με όμοιόν σου. Άρχων με άρχοντα και πτωχός με πτωχόν.
-Ένα πήλινο τζικάλι, κι εις τα σιδηρένια τζακίζεται.
-Πτωχός υπανδρευτείς με πλουσίαν, δούλος έγινεν.
-Ασύμφωνες καρδιές να μην σμίγουν καλλίτερον.
-Νέος με γριά, δεν είναι καλή υπανδρειά.
-Νέος όπου βλέπει γριά, δείχνει ότι άσπρα αγαπά.
-Όστις σκάπτει αλλουνού λάκκον, πίπτει μέσα ατός του.
-Πηδώντας πολλά παλούκια, καρφώνεσαι εις κανένα.
-Το κρασί δεν έχει τιμόνι.
-Η αρκούδα νηστική δεν χορεύει.
-Το κρασί είναι του έρωτος γάλα.
-Σαν έμβη το κρασί, βγαίνει  η γνώσις.
-Πολλήν έννοιαν δείται να αρμενίζης επάνω στον αέρα.
-Το ψάρι από το κεφάλι του αρχίζει να βρωμά.
-Κατά τον βασιλέα και το υπήκοον.
-Κατά το χέρι και το μαχαίρι.
-Όμοιος τον όμοιον θέλει.
-Λεοντάρι με λεονταρίνα δεν πολεμά.
-Δύο κακοί σκύλλοι , δεν δαγκάνονται κακά.
-Κόραξ κοράκου μάτια δεν εβγάζει. 
-Όστις δεν δουλεύη, ας μην τρώγη.
-Με τον ιδρώτα σου να τρως το ψωμί σου.
-Και τα θηρία και πτηνά κυνηγούν, σια να ζήσουν.
-Μέλι χωρίς μέλισσες δεν είναι μηδέ ρόδον χωρίς αγκάθια.
-Μην ανακατώνεσαι με ξένα όνειρα.
-Σαν δεν εισοδιάσης το καλοκαίρι, δεν έχεις το χειμώνα.
-Η οκνηρία είναι δυστυχία.
-Ο ύπνος και η αμέλεια είναι δυστυχία.
-Όπ’ αγαπάει το κρασί και τη δροσοπεζούλα, πολλά καλά στερεύεται, η έρημή του γούλα.
-Δι’ όλα είναι καλόν να σιωπά τινάς.
-Μεγάλη αρετή η σιωπή.
-Όστις λέγει ότι αυτός ηξεύρει, κάνει ό,τι ημπορεί.
-Τρώγει ό,τι έχει και δεν του μένει τίποτα.
-Η γάτα οπού δεν νεανίζει(νιαουρίζει), είναι καλλίτερη.
-Ο γνωστικός ειρηνικά χαίρεται.
-Ός δεν ηξεύρει να σιωπά, δεν ηξεύρει να χαίρεται.
-Συλλογίζου πολύ, λάλει ολίγο και γράφε λιγώτερον.
-Πολλά ηξεύρει, ός δεν ηξεύρει. Αν σιωπά ηξεύρει.
-Μη χάσκης εδώ κι εκεί, αμή κοίταζε την δουλειάν σου.
-Την τύχην σου να την αρπάζης αν σου τύχη.
-Αν δεν την πιάσης σαν σου τύχη, θέλει σου λείπη εν όσω ζεις.
-Το να κάμης καλόν, μη βαρύνεσαι, ότι γλήγορα περνά η ώρα.
-Πρέπει να πιάσης την τύχη, αφ’ ού ο Θεός την στείλη.
-Όστις νυχτώσει κατοικεί εις το ξενοδοχείον.
-Αν ήτον να γίνεται δύο φορές η δουλειά, ήθελε είναι γνωστικός ο κάθε ένας.
-Όστις δεν κάνη όταν ημπορή, δεν θα ημπορή να το κάμη όταν θέλη.
-Κτύπα το σίδηρον όταν είναι ζεστό.
-Όποιος θέλει αργά, δεν θέλει.
-Έως ού έχεις τον αέρα πρίμον, είναι χρεία να ηξεύρης να ταξιδεύης.
-Μην αναβάλης τον καιρόν δι’ αύριον. Τις οίδε το αύριον;
-Την ώρα αφήνης όλη, δεν ηξεύρης τι φέρνει η ώρα.
-Το μέλλον είναι ίσον με την απραξίαν ή ουδέν.
-Το να κάνη τις περισσότερον απ’ ό,τι ημπορεί, ζημία κι εντροπή.
-Σήκωνε κατά την δύναμίν σου, ύστερον μην μετανοήσης.
-Να μην πηδάς χωρίς μέτρον.
-Μην ξαπλώνεσαι περισσότερον απ’ ό,τι ημπορείς.
-Άπλωνε τους πόδας σου, κατά το πάπλωμά σου.
-Κάνε τα έξοδά σου, κατά τα έσοδά σου.
-Κάνε τες μπουκουσιές κατά το στόμα σου.
-Μη υπέρ τον πόδα το υπόδημα.
-Με ψάρι δόλωμα, πιάνομεν ψάρι.
-Με πουλιά πιάνομεν πουλιά.
-Σαν είναι ένα άσπρο στο πουγγί, δεν κτυπά.
-Το δένδρο μεγαλώνει καλλίτερα, όπου είναι και άλλα δένδρα.
-Η φωτιά βοηθεί τον μάγειρα.
-Στους μικρούς μικρά δίδει ο Θεός.

Τετάρτη 3 Δεκεμβρίου 2014

Παροιμιαστήριο (1)

Ο ζαγοριανός οικουμενικός πατριάρχης Καλλίνικος Γ’ (1713-1791) έγραψε πολλά συγγράμματα και τα χάρισε στην πατρίδα του «προς ωφέλειαν των κατά καιρούς διδασκόντων και διδασκομένων». 
Μαζί με τ’ άλλα έγραψε και το: «Σημειώσεις, ύμνοι εκκλησιαστικοί , ποιήματα και επιστολαί : Αποφθέγματα απλά δια τους αμαθείς».
Είναι ο 101 χειρόγραφος Κώδικας της Βιβλιοθήκης της Ζαγοράς, υπερβολικά φθαρμένος, όπως λέει ο Βαγγέλης Σκουβαράς που τον αντίγραψε. Η δημοσίευση του «Ζαγοριανού Παροιμιαστηρίου» έγινε για πρώτη φορά στον γιορταστικό τόμο για τα ογδόντα χρόνια από την απελευθέρωση της Θεσσαλίας, στα ΘΕΣΣΑΛΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ, του 1961.
Το μέρος τού με ποικίλο περιεχόμενο Κώδικα, περιέχει αποφθέγματα και παροιμίες για χρήση των «αμαθών(αγράμματων) ανθρώπων». Ο ίδιος ο συγγραφέας καταγράφει «1283 παροιμίες και αποφθέγματα» με περιεχόμενο θρησκευτικό, πατριωτικό, θεραπευτικό, διατροφικό, ψυχολογίας εμπορικής, ψυχολογίας των αποδήμων, των ναυτικών κλπ. Ο ανιψιός του πατριάρχη και βοηθός του Ευστάθιος Νικολάου, αντίγραψε από σημειώσεις ή άλλο χειρόγραφο τη συλλογή του Καλλίνικου, μεταξύ των ετών 1780-5. Είναι γραμμένο το σύνολο των παροιμιών στις σελίδες 233-267, με 43 περίπου στίχους ανά σελίδα, όπως γράφει ο Βαγγ. Σκουβαράς.  
Ας δούμε σε συνέχειες αυτή τη σπουδαία συλλογή που περιέχει παροιμίες από την εποχή του μεσαίωνα ως σήμερα, καθώς και παροιμίες τοπικές αλλά και πανελλήνιες.
Σελίδες που περιέχουν "παροιμίες" από 329-410, σύμφωνα
με την αρίθμηση της καταγραφής από τον Βαγγ. Σκουβαρά.
(Αντίγραφο από Βιβλιοθήκη Ζαγοράς)
Άλλος τα θρέφει κι άλλος τα αρμέγει.
Εις τας πολλάς φιλίας η υπόκρισις.
Η ματαία ελπίς ξυπνητόν όνειρον.
Σαν σμίξης με κακούς, κακά θα νάχης.
Ο δια λόγου του κακός, ου καλός δια άλλον.
Υπόφερε το μικρόν, δια να φύγης το μεγάλον.
Μακρύνου από την φωτίαν, δια να μην καής.
Ο ευτυχής μακρύνει από τον Θεόν. Ο δυστυχής πλησιάζει.
Να φοβάσαι από άνθρωπον, οπού δεν φοβάται τον Θεόν.
Όστις δεν ζη καλά, καλά να μην ζη.
Όστις εύκολα πιστεύει, εύκολα πλανάται.
Όστις δεν φοβείται το μικρόν, πίπτει εις μέγα κακόν.
Όστις δεν ψηφά το ολίγον, μήτε το πολύ.
Γλυκό χωρίς πικρό δεν είναι.
Μην είσαι απρόκοπος, ανάξιος, αργός, οκνηρός.
Δίωκε το καλόν σου, την ευτυχίαν σου.
Από τον πολύν καρπόν, τσακίζεται το δένδρον.
Αγάπη είναι να αγαπάς την ψυχήν σου.
Το έχει σου, αν δεν το ορίζης, σε ορίζει.
Όταν η κεφαλή παραφρονήση, πλησίον η νόσος σώματος και ο θάνατος.
Η αγάπη δεν κρύπτεται.
Τα δώρα ποιούσι φίλους.
Η εν ομονοία ζωή μακαρία.
Μην ψαρεύεις,όπου δεν είναι ψάρια.
Κατά τον βασιλέα και το υπήκοον.
Δεν είναι γλυκύτερον από την ελευθερίαν.
Η ζωή, άνθος καιρού φαινόμενον.
Ουδείς ψαρεύει χωρίς δόλωμα.
Ο ακριβός και εξοδιαστής εύκολα συμφωνούσι.
Με γλυκούς λόγους πλανά τις τον άλλον, και πρόσεχε.
Τους τρελούς πρέπει να τους φυλάττουν.
Ουδέν κάλλιστον, ως το όμοιον με το όμοιον.
Όριζε του λόγου σου να μην πέσης.
Μην κολυμβάς πολλά βαθιά, μην κινδυνεύσης πολλά.
Το χαμηλότερον, βεβαιότερον.
Τα δώρα είναι φαρμάκι, όταν εχθρός σε χαρίζη.
Μη συλλογίζεσαι αργά, αλλά πριν γενή το κακόν.
Θέλει λάβη  κάθε ένας κατά τα έργα του.
Κάμνε ό δεν μετανοείς ύστερον.
Κρείττον εις το σπίτι ή εις κακόν δρόμον.
Ο νέος οίνος σπα το βαρέλι του.
Μη παρατραβάς το σκοινί.
Δύο σβηστά κηριά, δεν ανάπτει το ένα τ’ άλλο.
Το ψεύμα λυώνει ωσάν η χιών.
Παπούτζι από τον τόπον σου και ας είν’ και μπαλωμένον.
Μη βλέπεις τα φαινόμενα, αλλά τα ερχόμενα.
Πρόσεχε από παγίδας.
Βλέπε πρώτα τι θα κάμης.
Όστις περιπατεί ελαφρά, πηγαίνει μακρά.
Μεγάλες φαντασίες, μεγάλα πλούτη.
Προς ένα ένας, αρκετόν.
Κράτει ό έχεις.
Έχε καθρέπτην τα μαθήματα.
Μην αφίνης να σε καταπατώσι.
Μην πιστεύεις εύκολα.
Ίσαζε το δένδρον όσον είναι μικρόν και λυγά.
Η ανατροφή υπερβαίνει την φύσιν.
Η καλή ημέρα φαίνεται από το πουρνό.
Να αλλάξη ήθος, δύσκολον.
Δύσκολον να διορθώσης γέροντα.
Παλαιόν στραβό δεν ισάζει.
Ειπέ με με ποιον συναναστρέφεσαι, να ειπώ την καρδιά σου.
Όστις με λύκον συναναστρέφεται, μανθάνει να αρπάζη.
Όστις με γάδαρον συναναστρέφεται μανθάνει να γκαρίζη.
Ο με κακούς συναναστρ[εφόμενος] κακά, με καλούς καλά.
Ο κοιμώμενος με σκύλλους, ξυπνεί με ψύλλους.
Όποιος υπάγει στον μύλον, αλευρώνεται.
Ο έχων γείτονα κακόν, το έχει από το πουρνόν.
Όστις αγγίξει το κατράνι, μουρδαρεύεται.
Η κακή συναναστροφή φουρκίζει (οδηγεί στη φούρκα, κρεμάλα) τους ανθρώπους.
Είς λυπημένος λυπεί εκατόν.
Η φωτιά είναι αιτία του καπνού.
Από σκαλί σκαλί, ανεβαίνει την σκάλα.
Κάλλος  χωρίς φρόνησιν δεν αξίζει τι.
Το στεφάνι δεν κάνει το κρασοπωλείον.
Το κοινόν κακόν δια όλους είναι.
Η αγάπη μανθάνει να τραγωδή.
Η καλή φύλαξις αποδιώκει πολλά.
Όσον το κακόν συνεχές, κυβερνήσου.
Αν δεν ιδή το μάτι, η καρδιά δεν αναστενάζει.
Μην αγοράζης διαμάντια την νύκτα.
Με το φως του κηριού, κάθε άσχημον φαίνεται ωραίον.