Δύο Πηλιορείτες νεκροί-ήρωες του 1940

Οι πολεμικές επιχειρήσεις στο αλβανικό μέτωπο ξεκίνησαν με την έναρξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου το Φθινόπωρο του 1940 και τελείωσαν στις αρχές της Άνοιξης του '41, με τη συνθηκολόγηση. 

Στις μάχες που έγιναν στα βουνά, χάθηκαν πολεμώντας κάποιες Ελλήνων χιλιάδες πολεμιστών-ηρώων, όπως είδαμε σε προηγούμενη δημοσίευση και για τους Πηλιορείτες. Όλοι οι νεκροί και αγνοούμενοι έχουν καταγραφεί στο «ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΝΕΚΡΟΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟ Β΄ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ 1940-45», ΑΘΗΝΑ 1990, Γ. Ε. Σ.- έκδοση Δ/ΝΣΗ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΣΤΡΑΤΟΥ.  

Σήμερα θα δούμε δύο δημοσιεύσεις στο βολιώτικοΤΑΧΥΔΡΟΜΟ που αναφέρονται στους νεκρούς λοχίες 1) Νικ. Μαστρογιαννόπουλο απ' τον Άγιο Βλάση και 2) Δημ. Βλαχοκυριαζή από τον Άγιο Λαυρέντη:

Νεκροί & εξαφανισμένοι Πηλιορείτες πολεμιστές του 1940-41

Πηλιορείτες Πολεμιστές του 1940-41 

(Εξαφανισμένοι & νεκροί -Στρατιώτες, Υπαξιωματικοί , Αξιωματικοί)

Μια αντιγραφή των ηρωικών νεκρών που κατάγονται από το Πήλιο σε μια αλφαβητική συγκεντρωτική κατάσταση, για να τους γνωρίσουμε. 

Είναι από το βιβλίο του Γ. Ε. Σ. Δ/ΝΣΗ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΣΤΡΑΤΟΥ - «ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΝΕΚΡΟΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟ Β΄ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ 1940-45», ΑΘΗΝΑ 1990,  Δ.Ι.Σ.

(Ευχαριστώ πολύ τον Πλατανιδιώτη κ. Παναγιώτη Κωνσταντόπουλο, που μου παραχώρησε τον ογκώδη τόμο, από όπου έγινε η επιλογή των ονομάτων των αγωνιστών πεσόντων συμπατριωτών. Αιώνια η μνήμη τους !)

ΕΞΑΦΑΝΙΣΜΕΝΟΙ

-Βλαχάβας Δημήτριος του Γεωργίου, στρατιώτης. Γεννήθηκε στην Κερασιά το 1915, του 2^ου Σ.Π. Εξαφανίστηκε στην περιοχή της Κλεισούρας στις 22-12-1940.

-Βολιώτης Δημήτριος του Εμμανουήλ, στρατιώτης. Γεννήθηκε στο Προμύρι το 1915, του 5^ου Σ.Π. Εξαφανίστηκε στο ύψωμα 731 –ΒΔ Κλεισούρας στις 9-3-1941.

-Βούλγαρης Αντώνιος του Δημητρίου, στρατιώτης. Γεννήθηκε στη Μακρυράχη το 1916, του 2^ου Σ.Π. Εξαφανίστηκε στο ύψωμα 1620 –Τρεμπεσίνα, στενά Κλεισούρας στις 27-1-1941.

-Γκιοτζέλης Χριστόφορος του Ιωάννη, στρατιώτης. Γεννήθηκε στο Πρόπαν το 1916, του 2^ου Σ.Π. Εξαφανίστηκε στο ύψος της Κλεισούρας στις 22-12-1940

-Ζαρώνης Δημήτριος του Κων-νου, στρατιώτης. Γεννήθηκε στις Σταγιάτες το 1912, του 2^ου Σ.Π. Εξαφανίστηκε από το Στρ. Νοσοκομείο Ιωαννίνων το Μάρτιο του 1941.

- Καπραβέλος Αναστάσιος του Αλεξάνδρου, δεκανέας. Γεννήθηκε στο Λαύκο το 1919, του 37^ου Σ.Π. Εξαφανίστηκε στους Τοξότες Ξάνθης στις 8-4-1941.

-Λάμπρου Τηλέμαχος του Νικολάου, στρατιώτης. Γεννήθηκε στα Κανάλια το 1918, του 2^ου Σ.Π. Εξαφανίστηκε στην περιοχή της Κλεισούρας στις 22-12-1940.

-Μαρέδης Νικόλαος του Ιωάννη, στρατιώτης. Γεννήθηκε στη Μακρινίτσα το 1913, του 2^ου Σ.Π. Εξαφανίστηκε στο ύψωμα 1200 –Κλεισούρα στις 31-12-1940.

-Μπέτας Ιωάννης του Στεργίου, στρατιώτης. Γεννήθηκε στην Αγ. Παρασκευή Βόλου το 1916, του 2^ου Σ.Π. Εξαφανίστηκε στο ύψωμα 1150 –Φράταρι στις 23-12-1940.

-Ροδίτης Αναστάσιος του Πέτρου, στρατιώτης. Γεννήθηκε στην Αγριά το 1916, του ΙΙΙ/2^ου Σ.Π. Εξαφανίστηκε στο Κιάφε Σιούτ –Β. Κλεισούρας στις 23-12-1940.

-Σκούλτσος Δημήτριος  του Ιωάννη, στρατιώτης. Γεννήθηκε στην Αργαλαστή το 1915, του 2^ου Σ.Π. Εξαφανίστηκε στο ύψωμα Τρία Αυγά - Μπεράτι στις 23-1-1941.

- Τράτσας Δημήτριος  του Κων-νου, στρατιώτης. Γεννήθηκε στην Πορταριά το 1912, του 2^ου Σ.Π. Εξαφανίστηκε ΒΔ του Σερβάνι- Κλεισούρα στις 23-12-1940.

ΝΕΚΡΟΙ

-Αγγελής Αγγελής του Αναστασίου στρατιώτης. Γεννήθηκε στην Τσαγκαράδα το 1912, του 12^ου  Τ.Π. (Ι πυροολαρχία). Σκοτώθηκε στο αλβανικό Μέτωπο στις 3-3-1941.

-Αγκρής Γεράσιμος του Κων-νου, στρατιώτης. Γεννήθηκε στη Μακρινίτσα το 1913, της Μηχ. Φάλαγγας. Σκοτώθηκε στο Ελληνικό Κιλκίς στις 8-4-1941.

-Αλεξόπουλος Ιωάννης του Αλεξάνδρου, στρατιώτης. Γεννήθηκε στα Λεχώνια το 1915, του 2^ου Σ.Π. Σκοτώθηκε στο 1263 ύψωμα στις 23-12-1940.

-Αναγνωστέλιας Αριστοτέλης του Δημητρίου, στρατιώτης. Γεννήθηκε στην Αργαλαστή το 1909, του 7^ου Σ.Π. Σκοτώθηκε στην Τρεμπεσίνα την 1-2-1941.

-Αναγνωστόπουλος Απόστολος του Κων-νου, στρατιώτης. Γεννήθηκε στον Άγιο Λαυρέντη το 1906, της 193ης Μονάδας. Σκοτώθηκε στις Μουριές Κιλκίς στις 8-4-1941.

-Αναγνώστου Αναστάσιος του Δήμου, στρατιώτης. Γεννήθηκε στο Λαύκο το 1911, του 2^ου Σ.Π. Σκοτώθηκε στο Μουτσίν Τρεμπεσίνας στις 3-3-1941.

-Αναστασίου Ιωάννης του Αντωνίου, στρατιώτης. Γεννήθηκε στο Νεοχώρι το 1909, του 2^ου Σ.Π. Σκοτώθηκε στο Μάλι Κελκές στις 28-11-1940.

-Βασιλείου Ιωάννης του Δημητρίου, δεκανέας, του 2^ου Σ.Π. Γεννήθηκε στην Πορταριά το 1916. Πέθανε στο Νοσοκομείο Διακομιδής του ΕΕΣ Άρτας στις 4-2-1941.

-Βασιλικός Παναγιώτης του Βασιλείου, στρατιώτης. Γεννήθηκε στο Μούρεσι το 1909, του 2^ου Σ.Π. Πέθανε στα Κάτω Βερζέζια στις 15-2-1941.

-Βατσιούρας Χρήστος του Γεωργίου, στρατιώτης. Γεννήθηκε στην Κερασιά το 1915, του 2^ου Σ.Π. Πέθανε από ψύξη στο 1150 ύψωμα, στις 24-12-1940.

-Βέργος Κων-νος του Δανιήλ, στρατιώτης. Γεννήθηκε στον Κισσό το 1912, του 2^ου Σ.Π. Σκοτώθηκε στο ύψωμα 1220 (Α Κλεισούρας) στις 23-12-1940.

-Βέργου Νικόλαος του Αθανασίου, στρατιώτης, του 13^ου Σ.Π. Γεννήθηκε στις Μηλιές το 1907. Σκοτώθηκε στο Μάλι Σπαντάριτ (Β Κλεισούρας) στις 10-3-1941.

-Βλαχοκυριαζής Δημήτριος του Κων-νου, λοχίας. Γεννήθηκε στον Άγιο Λαυρέντη το 1909, του Β΄ Συντ. Βαρέος Πυροβολικού. Πέθανε στο 2^ο Στρατ. Νοσοκομείο Ιωαννίνων στις 30-1-1940.

-Βλάχος Κων-νος του Αποστόλου, στρατιώτης. Γεννήθηκε στον Άγιο Γεώργιο Νηλείας το 1914, του 4^ου Σ.Π. Πέθανε στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Αθηνών στις 20-5-1941.

-Βογιατζής Φίλιππος του Ηλία, στρατιώτης. Γεννήθηκε στην Αγριά το 1914, του 2^ου Σ.Π. Πέθανε στον Ευαγγελισμό της Αθήνας στις 4-4-19141.

-Βοϊδανάς Ακρίβος του Γεωργίου, δεκανέας. Γεννήθηκε στα Κανάλια Βόλου το 1912. Σκοτώθηκε στις 28-11-1940 στο ύψωμα Μάλι Κελκές.

-Βολιώτης Αλέξανδρος του Ιωάννη, δεκανέας. Γεννήθηκε στο Νεοχώρι το 1914, του 2^ου Σ.Π.  Σκοτώθηκε στις 30-12-1940 στο ύψωμα 1263 (Τεπελένι).

-Βουδουνάρας Δημήτριος του Αριστοτέλη,  στρατιώτης. Γεννήθηκε στις Ν. Παγασές , του 2^ου Σ.Π. Πέθανε από ψύξη στις 16-12-1940, στο ύψωμα 1150 (Κλεισούρα).

-Βουρανζέρης Παναγιώτης- Πανταζής του Γεωργίου, στρατιώτης. Γεννήθηκε στη Συκή το 1920 του Δ΄ ΣΣ/Δ΄. Τάγματος Πυροβόλων. Πέθανε στο Στρατ. Νοσοκομείο Ελευθερούπολης στις 14-11-1940.

-Γαζής Θωμάς του  Ιωάννη, στρατιώτης. Γεννήθηκε στις Μηλιές το 1912, του 2^ου Σ.Π. Σκοτώθηκε στις 30-12-1940, στο 1263 ύψωμα (ΝΔ Τεπελενίου).

-Γανωτόπουλος Ευάγγελος του Γεωργίου, στρατιώτης. Γεννήθηκε στην Τσαγκαράδα το 1906, του Γεν. Εμπέδου Πεζικού Λάρισας. Πέθανε στο Στρατ. Νοσοκομείο Λάρισας στις 29-1-1941.

-Γαρέφης Κων-νος του Αποστόλου, δεκανέας. Γεννήθηκε στις Μηλιές το 1912, του 16^ου Σ.Π. Σκοτώθηκε στο 1260 ύψωμα (Τρεμπεσίνα) στις 26-1-1941.

-Γεωργατζής Κων-νος του Αθανασίου, στρατιώτης. Γεννήθηκε στην Κ. Κερασιά (Κανάλια) το 1915, του 5^ου Σ.Π. Πέθανε στο Στρατ. Νοσοκομείο Ιωαννίνων στις 26-3-1941.

-Γεωργίου (Γεωργής) Δημήτριος του Γεωργίου, στρατιώτης. Γεννήθηκε στο Πουρί το 1907, του ΙΒ’ Ορεινού Χειρουργείου. Αυτοκτόνησε στο χωριό Γκόρτζα στις 29-1-1941.

-Γιάκας Νικόλαος του Ευσταθίου, στρατιώτης του 1^ου Σ. Ιππικού. Γεννήθηκε στην Άλλη Μεριά το 19163 και πέθανε στο 1^ο Στρατ. Νοσοκομείο Λάρισας στις 18-11-1940.

-Γιάννος Αντώνιος του Δημητρίου, στρατιώτης. Γεννήθηκε στην Τσαγκαράδα το 1916, του 52 Σ.Π. Πέθανε στο Σ3 Νοσοκομείο Διακομιδής Ιωαννίνων στις 28-12-1940.

-Γιαννούτσος Ηρακλής του Ευσταθίου, στρατιώτης. Γεννήθηκε στο Τρίκερι το 1916, του 50^ου Σ.Π. Σκοτώθηκε στο Μάλι Σπαντάριτ (Β. Κλεισούρας) στις 10-3-1941.

-Γιατρογιάννης Νικόλαος του Μιλτιάδη, στρατιώτης. Γεννήθηκε στο Λαύκο το 1911, του 50^ου Σ. Π. Πέθανε σε Νοσοκομείο Στρατοπέδου Αιχμαλώτων στις 31-1-1941. 

-Γκουντέλιας Τρύφων του Ιωάννη, στρατιώτης. Γεννήθηκε στην Άλλη Μεριά το 1915, του 7^ου Σ.Π. Σκοτώθηκε στις 22-1-1941 στο Σπι Καμαράτε (Ν. Μπούμπεσι).

-Γούσιος Γεώργιος του Δημητρίου, ανθυπολοχαγός. Γεννήθηκε στον Άγιο Λαυρέντιο το 1914, του 36^ου Σ.Π. Σκοτώθηκε στις 2-2-1941 ΝΑ του Τεμπελενίου, στη μάχη της Πεστάνης.

-Δημητρίου Σωκράτης του Νικολάου, δεκανέας. Γεννήθηκε στα Λεχώνια το 1918, του 2^ου Σ.Π. Σκοτώθηκε στις 30-12-1940 στο ύψωμα 1263 (Μοκρίτσα).

-Ελευθερίου Παναγιώτης του Ελευθερίου, στρατιώτης. Γεννήθηκε το 1912 στην Τσαγκαράδα, του 2^ου Σ.Π. Σκοτώθηκε στις 23-12-1940 ΒΔ της Σέρβανης.

-Επιφανείου Γεώργιος του Αλεξάνδρου, στρατιώτης. Γεννήθηκε το 1915 στην Αργαλαστή του 2^ου Σ.Π. και πέθανε αιχμάλωτος στο Λοιμοκαθαρτήριο Φιέρι στις 14-1-1941.

-Επιφανείου Ζήσης του Τιμολέοντος, στρατιώτης. Γεννήθηκε το 1917 στη Βυζίτσα και πέθανε στις 18-2-1941 στο Νοσοκομείο Άρτας.

-Ευαγγελινάκης Αγησίλαος του Νικολάου, στρατιώτης. Γεννήθηκε στην Αργαλαστή του 1917, του 50^ου Σ.Π. Σκοτώθηκε στο Μάλι Σπαντάριτ (Β. Κλεισούρας) στις 9-3-1941.

-Ευαγγελόπουλος Γεώργιος του Ευαγγέλου, στρατιώτης. Γεννήθηκε στο Νεοχώρι το 1915, της 1^ης Μοίρας Τραυματιοφορέων. Πέθανε στο Β1 Πεδινό Χειρουργείο (Κοσίνα) στις 10-3-1941.

-Ζυγαλάκης Γεώργιος του Σταματίου, στρατιώτης του 2^ου Σ.Π. Γεννήθηκε στις Μηλιές το 1908 και πέθανε στο ΙΑ Ορεινό Χειρουργείο στις 30-12-1940.

-Καβούρας Ελευθέριος του Ιωάννου, στρατιώτης. Γεννήθηκε στην Άλλη Μεριά το 1913, του 5^ου Σ.Π. Σκοτώθηκε στις 10-3-1941 στο ύψωμα 731 (ΒΔ Κλεισούρας).

-Κάγιας Κων-νος του Γεωργίου, έφεδρος Ανθυπολοχαγός. Γεννήθηκε στην Τσαγκαράδα το 1918, του 192 Μηχ. Συντάγματος της 19^ης Μ.Μ. Σκοτώθηκε στο Δοβά Τεπέ Κρουσίων στις 8-4-1941.

-Καλαφάτης Μιχαήλ του Δημητρίου, στρατιώτης, γεννημένος στις Μηλιές το 1910. Ήταν του 2^ου Σ.Π. και πέθανε στο Σ3 Νοσοκομείο Διακομιδής Ιωαννίνων στις 27-12-1940.

-Καλύβας ή Καλύσας Ιωάννης του Κων-νου, στρατιώτης του 7^ου Σ.Π. Γεννήθηκε το 1916  στην Αγριά και φονεύθηκε στις 22-1-1941 στο Σπι Καμαράτε (Ν. Μπούμπεσι).

-Καπότος Γεώργιος του Βλασίου, δεκανέας, του του Β΄ Συντ. Βαρέος Πυροβολικού. Γεννήθηκε στον Άγιο Βλάση το 1919 και σκοτώθηκε στις 8-1-1941 στην ευρύτερη περιοχή της Κλεισούρας.

-Καραγκούνης Αναστάσιος του Ματθαίου, στρατιώτης του 2^ου Σ.Π. Γεννήθηκε το 1912 στον Άνω Βόλο και σκοτώθηκε στις 10-12-1940 στο χωριό Κρέσοβα.

-Κιρκελής Γεώργιος του Δημητρίου, δεκανέας του 5^ου Λόχου Διαβιβάσεων. Γεννήθηκε το 1913 στην Αγριά και σκοτώθηκε στις 3-12-1940 στο Πόγραδετς.

-Κλειτσινάρης Κων-νος του Ευσταθίου. Γεννήθηκε στον Κισσό το 1894. Υπολοχαγός. Σκοτώθηκε στο ύψωμα 1620 –Τρεμπεσίνα, στενά Κλεισούρας στις 26-1-1941

-Κομνός Απόστολος του Βαΐτση, στρατιώτης της VII Ομάδας Αναγνωρίσεως. Γεννήθηκε στην Πορταριά και φονεύθηκε στις 28-12-1940 στο Τρέμπελ (ΒΔ της Μοσχόπολης).

-Κοντογεώργος Ιωάννης του Αποστόλου, στρατιώτης του 2^ου Σ.Π. Γεννήθηκε στο Νεοχώρι και σκοτώθηκε στο ύψωμα 1150 (Κλεισούρα) στις 29-12-1940.

-Κορδομπής Χαράλαμπος του Νικολάου, στρατιώτης. Γεννήθηκε στο Τρίκερι το 1913, του 13^ου Σ.Π. Πέθανε στο 1^ο Στρατ. Νοσοκομείο Ιωαννίνων στις 7-4-1941.

-Κορεμτάς Ευστάθιος του Δημητρίου, στρατιώτης του 2^ου Σ.Π. Σκοτώθηκε στο Ροντέν (Β Κλεισούρας) στις 12-1-19141 και ήταν γεννημένος στο Λαύκο το 1915.

-Κρουσταλιάς Απόστολος του Δημητρίου, στρατιώτης του 2^ου Σ.Π. Σκοτώθηκε στις 12-3-1941 στο ύψωμα 731 (ΒΔ Κλεισούρας). Είχε γεννηθεί στην Αργαλαστή το 1914.

-Λαγογιάννης Ιωάννης του Αποστόλου, στρατιώτης του 2^ου Σ.Π. Γεννήθηκε στα Κάτω Λεχώνια το 1912 και σκοτώθηκε στις 14-3-1941 ΝΔ του χωριού Μετζγκοράνη (Κλεισούρας).

-Λαζόπουλος Δημήτριος του Φιλίππου, στρατιώτης της 541^ης Μονάδας (Ι Μοίρας Τραυματιοφορέων). Γεννήθηκε στα Κάτω Λεχώνια και σκοτώθηκε στις 15-3-1941 στο Ζουρεγκούνι.

-Μακρυγιάννης Παναγιώτης του Ευσταθίου, στρατιώτης του 2^ου Σ.Π. Γεννημένος στις Μηλιές το 1917, πέθανε στο Σ3 Νοσοκομείο Διακομιδής Ιωαννίνων στις 10-1-1941.

-Μαλακασιώτης Νικόλαος του Βασιλείου, στρατιώτης του 2^ου Σ.Π. Γεννήθηκε στην Αγία Παρασκευή Βόλου το 1918 και σκοτώθηκε στο ύψωμα 1150 (Κλεισούρα) στις 23-12-1940.

-Μαμούχας Ιωάννης του Κων-νου, έφεδρος Ανθυπολοχαγός. Γεννήθηκε στην Ξυνόβρυση το 1911, του 14 Τ.Π. Πέθανε στο Ορεινό χειρουργείο Κοσίνας στις 24-12-19140.

-Μανώλης Απόστολος του Αργυρίου, στρατιώτης της II Mοίρας Αυτοκινήτων. Γεννήθηκε στη Ζαγορά και στις 22-3-1941 στο Σ3 Νοσοκομείο Διακομιδής Ιωαννίνων.

-Μαρέδης Νικόλαος του Αγγελή, στρατιώτης του 7^ου Σ.Π. Γεννημένος στον Άγιο Γεώργιο Νηλείας το 1916, σκοτώθηκε σε αεροπορικό βομβαρδισμό στο Λεσκοβίκι στις 20-4-1941.

-Μάρκου Απόστολος του Ιωάννη, δεκανέας του 2^ου Σ.Π. Ήταν γεννημένος το 1912 στα Κανάλια και σκοτώθηκε στη μάχη Πουρνιά Κόνιτσας στις 8-11-1940.

-Μάρος Νικόλαος του Αγγελή, στρατιώτης, του 2^ου Σ.Π. Γεννήθηκε στη Μακρινίτσα και πέθανε στο 7^ο Στρατ. Νοσοκομείο Αθηνών στις 19-1-1941.

-Μαστρογιάννης-Μαστρογιαννόπουλος Νικόλαος του Γεωργίου, λοχίας. Γεννήθηκε στον Άγιο Βλάσιο το 1908, του 2^ου Σ.Π. Σκοτώθηκε στο ύψωμα 1150 –Φράταρι στις 29-12-1940.

-Μέμπτσας Ιωάννης του Μιλτιάδου, στρατιώτης του 2^ου Σ.Π. Φονεύθηκε στις 3-3-1941 στο Μπάλι Τρεμπεσίνας. Είχε γεννηθεί στη Νιάου.

-Μορφούλιας Αλκιβιάδης του Ιωάννη, έφεδρος Ανθυπολοχαγός. Γεννήθηκε στις Μηλιές. Σκοτώθηκε στο ύψωμα 1620 Μούτσενης-Τρεμπεσίνας, στις 29-1-1941.

-Μουντούρης Κων-νος του Δημητρίου, στρατιώτης. Γεννήθηκε στο Ανήλιο το 1916 και σκοτώθηκε στις 10-3-1941 στο ύψωμα 717 (ΒΔ Κλεισούρας). Ανήκε στο 5^ο Σ.Π.

-Μπελίτσιος Ιωάννης του Αθανασίου, στρατιώτης του 13^ου Σ.Π. Γεννήθηκε το 1915 στα Κανάλια και πέθανε από τραύματα στη Λάρισα στις 9-3-1941.

-Μπορλώτος Γεώργιος του Δημητρίου, στρατιώτης του 2^ου Σ.Π. Γεννήθηκε το 1917 στο Ανήλιο και  σκοτώθηκε στο ύψωμα 1150 (Κλεισούρα Τ.Τ. 152) στις 11-12-1940.

-Μωραγέμος Γεώργιος του Κων-νου, στρατιώτης της Έφιππης Μοίρας Πολυβόλων. Γεννήθηκε στις Πινακάτες το 1914 και σκοτώθηκε στις 19-11-1940 στη μάχη Βασιλικού Πωγωνίου.

-Μώρος Κων-νος του Σπυρίδωνος, στρατιώτης, του 2^ου Σ.Π. Γεννήθηκε στην Αγριά το 1912 και σκοτώθηκε στην περιοχή Τεμπελενίου στις 12-3-1941.

-Νίτης Παναγιώτης του Νικολάου, στρατιώτης, γεννημένος στον Άγιο Λαυρέντιο το 1919. Ανήκε στο 2^ου Συνταγ. Βαρέος Πυροβολικού και πέθανε στις 23-1-1941 στην Άρτα (Νοσοκομείο Διακομιδής ΕΕΣ).

-Νταβλαμάνος Αθανάσιος του Αλεξάνδρου, στρατιώτης του 2^ου Σ.Π. Γεννήθηκε στη Μακρινίτσα το 1918 και σκοτώθηκε στο χωριό Αλή Ποστιβάνι στις 16-12-1940.

-Ντελής Στέργιος του Νικολάου, στρατιώτης του 25^ου Σ.Π. Γεννήθηκε στα Κανάλια το 1919. Πέθανε στο Ορεινό Χειρουργείο (Κοσίνα) στις 16-3-1941.

-Ντόντης Στέφανος του Δημητρίου, στρατιώτης του 5^ου Σ.Π. Γεννήθηκε στα Κανάλια το 1917 και σκοτώθηκε στις 10-3-1941 στο ύψωμα 731 (ΒΔ Κλεισούρας).

-Οικονομίδης Κων-νος του Νικολάου, στρατιώτης του 2^ου Σ.Π. Γεννήθηκε στα Κανάλια και πέθανε στο Σταθμό Επιδέσεως 5^ου Σ.Π. (Μαλέσοβα) στις 15-1-1941.

-Πανταζής Ζήσης του Τιμολέοντα, στρατιώτης, του 2^ου Σ.Π. Γεννημένος στον Άγιο Βλάση το 1912, σκοτώθηκε στις 3-3-1941 στο Μουσένι Κλεισουρας.

-Παπαδημητρίου Νικόλαος του Δημητρίου, στρατιώτης. Γεννήθηκε στο Λαύκο το 1912. Ανήκε στο 2^ο Σ.Π. Πέθανε στις 24-12-1940 από τις κακουχίες στο χωριό Κρέσοβα.

-Παπαθανασίου Αθανάσιος του Νικολάου, στρατιώτης του 1^ου Χειρουργείου ΕΕΣ, Γεννήθηκε στα Κανάλια το 1913 και πέθανε στο Στρατ. Νοσοκομείο Αμφιλοχίας στις 13-3-1941.

-Παπαθανασίου Ιωάννης του Νικολάου, στρατιώτης του 2^ου  Σ.Π. Γεννήθηκε στην Πορταριά το 1916 και πέθανε στις 28-12-1940 στην Άρτα (Νοσοκομείο Διακομιδής ΕΕΣ).

 -Παπαϊωάννου Αντώνιος του Κων-νου, δεκανέας του 2^ου Σ.Π. Γεννημένος στα Κανάλια ο 1911, σκοτώθηκε στις 28-11-1940 στο ύψωμα Μάλι Κελκές.

-Παπαλάνης Βασίλειος του Ιωάννη, στρατιώτης του 2^ου Σ.Π. Γεννήθηκε στη Νιάου και φονεύθηκε στο ύψωμα 1150 (Κλεισούρα) στις 23-12-1940.

-Παπάς Γεώργιος του Ιωάννη, λοχίας της ΙΧ Μεραρχίας (Λόχου Χιονοδρόμων). Γεννήθηκε στις Πινακάτες το 1911 και σκοτώθηκε στο βουνό Κάμια στις 4-4-1941.

-Παπουτσής Αντώνιος του Θεμιστοκλή, δεκανέας του 2^ου Σ.Π. Γεννήθηκε στα Κανάλια το 1913 και πέθανε στο 2^ο Στρατ. Νοσοκομείο Ιωαννίνων στις 12-1-1941.

-Παρλιάρος Γεώργιος του Δημητρίου, στρατιώτης. Γεννήθηκε στις  Πινακάτες. Πέθανε στο Νοσοκομείο Βόλου στις 22-4-1941.

-Περγάνης Δημήτριος του Ιωάννη, στρατιώτης της 542^ης Μονάδας. Γεννήθηκε στον Άγιο Ονούφριο το 1911 και σκοτώθηκε στο ύψωμα 1220 (Α Κλεισούρας) στις 31-12-1940.

-Περδίκης Νικόλαος του Δημητρίου, στρατιώτης του 2^ου Σ.Π. Γεννημένος το 1918 στην Τσαγκαράδα, σκοτώθηκε στο ύψωμα 1263 στις 30-12-1940.

-Πινακάς Απόστολος του Πάντου, στρατιώτης του 2^ου Σ.Π. Γεννήθηκε στον Κισσό το 1915 και σκοτώθηκε στο ύψωμα 1150 (Κλεισούρα) στις 27-12-1940.

-Πλαστάρας Βασίλειος του Ιωάννη, υποδεκανέας του 2^ου Σ.Π. Γεννήθηκε στον Άγιο Γεώργιο Νηλείας το 1912 και φονεύθηκε στο ύψωμα 1620 (βόρειο τμήμα στενωπού Κλεισούρας) στις 26-1-1941.

-Ποδάρας Ιωάννης του Νικολάου, στρατιώτης του 2^ου Σ.Π. Γεννήθηκε στο Τρίκερι το 1913 και σκοτώθηκε στο ύψωμα 1220 (Α Κλεισούρας) στις 24-12-1940.

-Πολυχρόνης Κων-νος του Γεωργίου, στρατιώτης του 2^ου Σ.Π. Γεννημένος το 1915 στον Κισσό, σκοτώθηκε στο ύψωμα 1263 στις 30-12-1940.

-Πορλίγκης Ρήγας του Ιωάννη, στρατιώτης του 2^ου Σ.Π. Είχε γεννηθεί το 1911 στην Πορταριά. Πέθανε στις 23-12-1940 από τις κακουχίες στο χωριό Κρέσοβα.

-Πραβιώτης Αντώνιος του Θεοδώρου, στρατιώτης του 50^ου Σ.Π. Γεννήθηκε στη Ζαγορά το 1916. Σκοτώθηκε στο Μάλι Σπαντάριτ (Β. Κλεισούρας) στις 11-3-1941.

-Ρόκος Ευθύμιος του Κων-νου. Γεννήθηκε στη Ζαγορά το 1891. Συνταγματάρχης του 23^ου Σ.Π. Αυτοκτόνησε στην περιοχή Μπόγιανης (ΒΑ Κορυτσάς) στις 25-12-1940.

-Ρούμπος Κων-νος του Μιλτιάδη, στρατιώτης του Ουλαμού Μηχανημάτων 1420. Γεννήθηκε στα Κανάλια το 1911 και πέθανε επίσης στα Κανάλια στις 19-6-1941.

-Σακέλλης Δημήτριος του Γεωργίου. Λοχαγός του Φρουραρχείου Βόλου. Γεννήθηκε στην Τσαγκαράδα το 1894. Πέθανε στο Νοσοκομείο Βόλου στις 12-1-1941.

-Σαρακατσάνος Αλέξανδρος του Νικολάου, στρατιώτης του Β΄ Συνταγ. Ιππικού. Γεννήθηκε στη Μακρινίτσα το 1917 και πέθανε στο Σ1 Πεδινό Χειρουργείο στις 11-3-1941.

-Σιμώνης Νικόλαος του Αθανασίου, στρατιώτης του 13ου Σ.Π. Γεννήθηκε στο Λαύκο το 1913 και πέθανε στις 25-3-1941 στο ΧΙ β΄ Ορεινό Χειρουργείο.

-Σουφλάρης Αναστάσιος του Κων-νου, στρατιώτης του Έμπεδου Πεζικού Λάρισας. Γεννήθηκε στην Πορταριά το 1909 και πέθανε στο 2^ο Στρατ. Νοσοκομείο Λάρισας στις 30-11-1940.

-Σταθακόπουλος Κων-νος του Δημητρίου, στρατιώτης του 52^ου Σ.Π. Γεννήθηκε το 1912 στον Κισσό και σκοτώθηκε στις 13-12-1940 στο ύψωμα της Κρέσοβας Κλεισούρας.

-Σταθόπουλος Αλέξανδρος του Λάζαρου, στρατιώτης, γεννημένος το 1919 στον Άγιο Ονούφριο.  Σκοτώθηκε κοντά στο χωριό Ογκρένη (ΤΤ 900) στις 28-11-1940.

 -Στάμου Ελευθέριος του Δημητρίου, στρατιώτης του ΧVI Όρχου Πυροβολικού. Γεννήθηκε το 1912 στη Ζαγορά και σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα στο δρόμο Καλαμπάκας-Μετσόβου στις 28-4-1941.

-Στεργιόπουλος Σπυρίδων του Ευαγγέλου, στρατιώτης του 5^ου Σ.Π. Γεννήθηκε στο Ξουρίχτι το 1917 και σκοτώθηκε στις 9-3-1941 στο ύψωμα 731 (ΒΔ Κλεισούρας).

-Στίκας Νικόλαος του Μιχαήλ, λοχίας του 50^ου Σ.Π. Γεννημένος στην Άλλη Μεριά, σκοτώθηκε στο Μάλι Σπαντάριτ (Β. Κλεισούρας) στις 16-3-1941.

-Στούρνας Ιωάννης του Δήμου, στρατιώτης του 1^ου  Όρχου Πυροβολικού Βόλου. Γεννήθηκε στην Κερασιά το 1916 και σκοτώθηκε στις 6-11-1940 σε αεροπορικό βομβαρδισμό στο Βόλο.

-Σφύρας Ιωάννης του Νικολάου, στρατιώτης του 66^ου Σ.Π. Γεννημένος στην Αγριά το 1914, σκοτώθηκε στο Σέλιανι (Ντομπρούσια) στις 10-3-1941.

-Σωτήρης Κυριάκος του Γεωργίου, λοχίας του 5^ου Σ.Π. Γεννήθηκε στο Νεοχώρι το 1915 και φονεύθηκε στις 12-3-1941 στο ύψωμα 731 (ΒΔ Κλεισούρας).

-Τζίκας Γεώργιος του Ιωάννη, λοχίας του 2^ου Σ.Π. Γεννήθηκε στο Λαύκο το 1914. Σκοτώθηκε στην περιοχή Ροντέν (Β Κλεισούρας) στις 12-1-1941.

-Τζίκας Ιωάννης του Ιωάννη, δεκανέας του 5^ου Σ.Π. Γεννήθηκε στο Λαύκο το 1916 και πέθανε στο 2^ο Στρατ. Νοσοκομείο Ιωαννίνων στις 18-3-1941.

-Τζουβάρας Γεώργιος του Αποστόλου, στρατιώτης του 13^ου Σ.Π. Γεννήθηκε στις Πινακάτες το 1913 και σκοτώθηκε στο Μάλι Σπαντάριτ (Β. Κλεισούρας ΤΤ 235) στις 15-3-1941.

-Τραγουδάρας Νικόλαος του Κων-νου, στρατιώτης του 2^ου Σ.Π. Γεννήθηκε στο Κεραμίδι το 1912 και σκοτώθηκε στο ύψωμα 1620 (βόρειο τμήμα στενωπού Κλεισούρας) στις 26-1-1941.

-Τριανταφύλλου Δημήτριος του Γεωργίου, λοχίας του 2^ου Σ.Π. Γεννήθηκε στην Πορταριά το 1914 και φονεύθηκε στην περιοχή Ροντέν (Β Κλεισούρας) στις 12-1-1941.

-Τσακαλέας Αντώνιος του Μιλτιάδου, στρατιώτης της ΙΙ Τοπογραφικής Μοίρας (προεπιστρατευμένη). Γεννήθηκε στα Κανάλια το 1918 και σκοτώθηκε κοντά στο χωριό Περίβλεπτο Παρανεστίου Δράμας, στις 31-8-1940.

-Τσελβέρης Βασίλειος του Σπύρου, στρατιώτης του 67ου Σ.Π. Γεννήθηκε στις Μηλιές το 1909 και σκοτώθηκε στο Πόγραδετς στις 14-12-1940.

-Τσίτρας Δημήτριος του Εμμανουήλ, στρατιώτης γεννημένος στην Ξυνόβρυση το 1908. Πέθανε στο Β΄ Πεδινό Χειρουργείο (Κοσίνα) στις 18-3-1941. Ανήκε στο 4^ο Σ.Π.

-Τσουκαλάς Γεώργιος του Νικολάου, στρατιώτης. Γεννήθηκε το 1906 στη Μακρινίτσα. Ανήκε στη Διλοχία Γενικού Έμπεδου Βόλου και πέθανε στις 26-2-1941 στο Δημοτικό Παράρτημα του Στρατ. Νοσοκομείου Βόλου.  

-Φιλίππου Λάζαρος του Φιλίππου, στρατιώτης του αποσπάσματος Φριζή-Γιδά. Γεννήθηκε στη Νιάου το 1913 και σκοτώθηκε στο Βρυσοχώρι ιαίνων στις 9-11-1940.

-Χαϊδευτόπουλος Κων-νος του Γεώργιου, στρατιώτης. Γεννήθηκε στην Αργαλαστή το 1916. Ανήκε στο 2^ο Σ.Π. Πέθανε στο Ιβ Ορεινό Χειρουργείο στις 31-12-1940.

-Χαλευτήρας Γραμμένος του Περικλή, στρατιώτης του 5^ου Σ.Π. Γεννήθηκε στην Αργαλαστή το 1915 και φονεύθηκε στις 12-3-1941 στο ύψωμα 731 (ΒΔ Κλεισούρας).

-Χαλμπές Γεώργιος του Αντωνίου, στρατιώτης του 5^ου Σ.Π. Γεννημένος το 1916 στα Κανάλια, πέθανε στο Α΄ Στρατ. Νοσοκομείο Ιωαννίνων στις 15-4-1941.

-Ψαθόπουλος Κων-νος του Νικολάου. Λοχαγός του 33^ου Σ.Π. Γεννήθηκε στον Κισσό το 1890. Σκοτώθηκε στις 16-1-1941 στο Ροντέν (Β Κλεισούρας).

Νικόλαος Γαντζόπουλος

"Ο ήρως του Σαρακηνού"

Ο πολεμιστής και ήρωας του 1878 Νικόλαος Γαντζόπουλος είχε καταγωγή από τη Μακρινίτσα. 

Πολλά στοιχεία για το βίο του δεν υπάρχουν παρά μόνον όσα ο ίδιος αναφέρει. Ούτε κάποιος μελετητής (από όσο γνωρίζω) έχει κάνει έρευνα γράφοντας γι' αυτόν.

Ήταν από τους πρώτους εθελοντές που με αρχηγό το Ζήσιμο Μπασδέκη, ξεκίνησαν από την Αθήνα και αποβιβάστηκαν στο Πήλιο. Είχε οριστεί σημαιοφόρος και πολέμησε και στις δύο μάχες της Μακρινίτσας (6 & 16-17 Μαρτίου 1878). Ήταν γνώστης των τοποθεσιών της Μακρινίτσας και ίσως γι’ αυτό έγινε σημαιοφόρος.  

Ο ίδιος ήταν αγράμματος κατά τα λεγόμενά του, ωστόσο κατέθεσε-έγραψε (διηγούμενος σε άλλον) τα γεγονότα των μαχών από προσωπική γνώση και εμπειρία.

Στο από 22 σελίδες φυλλάδιο-βιβλίο του  «ΙΣΤΟΡΙΚΑΙ ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΗΣ ΕΝ ΠΗΛΙΩ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΟΥ 1878» υπό Νικολάου Γαντζοπούλου εκ Μακρινίτσης, Τύποις Πανθεσσαλικού Αθαν. Πλατανιώτου, Εν Βόλω 1905 περιλαμβάνει τα πολεμικά καθέκαστα και τις προσωπικές του απόψεις για τους αρχηγούς, τους συμπολεμιστές του και θεωρεί πως η Ιστορία του Μιλτ. Σεϊζάνη (Η Πολιτική της Ελλάδος και η Επανάστασις του 1878 εν Μακεδονία, Ηπείρω και Θεσσαλία -ΑΘΗΝΑΙ 1789) είναι ανακριβής. 
Ο ίδιος ο Μιλτ. Σεϊζάνης τον αναφέρει "σημαιοφόρος Νικόλαος Μακρυνιτσιώτης".

Στα γραφεία της πρώην Κοινότητας Μακρινίτσας, υπάρχει ο παραπάνω πίνακας άγνωστου καλλιτέχνη,  με τον ήρωα. Ο ίδιος πίνακας σε παρελάσεις στην πόλη του Βόλου γινόταν λάβαρο από τους συμπατριώτες του Μακρινιτσιώτες.

Από το ιστολόγιο του φίλου Αντώνη Ζ.(ΕΔΩ)

Στην πόλη του Βόλου και στη συνοικία του Αγίου Κων-νου, υπάρχει μια κάθετη οδός αφιερωμένη σ’ αυτόν. Ξεκινά από την Πλαστήρα και φτάνει ως την Φιλιππίδη. Είναι οδός παράλληλη με τις οδούς Δροσίνη και Αιολίδος. Ήταν η 77^η οδός μέχρι την απόφαση 827 του 1957 επί δημαρχιακής θητείας Θεόδωρου Κλαψόπουλου.

Παρακάτω μπορείτε να δείτε (διαβάσετε online πατώντας πάνω στον τίτλο) το σπάνιο πια βιβλιαράκι (*) έκδοσης του 1905 που ανέβασα στο διαδίκτυο:

ΙΣΤΟΡΙΚΑΙ ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΗΣ ΕΝ ΠΗΛΙΩ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΟΥ 1878

Επίσης μπορείτε να το κατεβάσετε για τη βιβλιοθήκη σας από (ΕΔΩ)

Πηγές:

- ΙΣΤΟΡΙΚΑΙ ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΗΣ ΕΝ ΠΗΛΙΩ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΟΥ 1878» Νικ.Γαντζοπούλου, Εν Βόλω 1905.

- ΔΡΟΜΟ-ΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΒΟΛΟΥ, Δημήτρη Κωνσταντάρα-Σταθαρά, Ιστορία των δρόμων και των πλατειών-Μνήμες και Τιμές, ΙΩΝΕΣ, Ν. Ιωνία Βόλου 2009

(*)  Ευχαριστώ πολύ, το συγχωριανό φίλο και συλλέκτη Νικ. Μαστρογιάννη που μου το παραχώρησε!

Χατζηρήγας

Δημήτριος Χατζηρήγας:

Ένας -σχεδόν άγνωστος- πηλιορείτης φιλικός κι αγωνιστής 

Αντίγραφο από την ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΒΟΛΟΥ ΚΑΙ ΑΓΙΑΣ
 -Γιαν. Κορδάτου-1960

Ο Δημ. Χατζηρήγας ήταν απ' τους πρώτους φιλικούς που μαζί με το Γαζή προετοίμασαν την Επανάσταση (ΕΔΩ) και ξεσήκωσαν τα χωριά κάτω απ' τη μύτη των Τούρκων, που δεν τους υποψιάστηκαν. 
Μάλιστα όταν μπήκαν στον Παγασητικό τα πλοία κι άρχισε η Επανάσταση στο Πήλιο, ο Χατζηρήγας βρισκόταν μαζί μ' άλλους σε σύσκεψη στην Αγριά, με "καλεσμένο" το βοεβόδα της Μακρινίτσας Γιουσούφ αγά. Κι όταν αυτός ρωτούσε για τις κινήσεις των καραβιών αυτός τον καθησύχαζε! Λίγο αργότερα θα σκοτώσουν τον  βοεβόδα, Έλληνες στο δρόμο προς το Κάστρο (=Βόλο).
Τα ίδια λέει κι ο Ρήγας Καμηλάρις στο βιβλίο του "Γρηγορίου Κωνσταντά, Βιογραφία-Λόγοι- Επιστολαί κλπ" Εν Αθήναις 1897:

Πολέμησε στη μάχη της Αγιάς, όπου πήγε ακολουθώντας το σχέδιο για ξεσηκωμό των χωριών του Κίσαβου. Εκεί με τους 100 άντρες του έδωσε μάχη , αλλά δεν μπόρεσε να κρατήσει τους Τούρκους που πολυάριθμοι έρχονταν απ’ τη Λάρισα, βοηθούμενοι κι απ’ τους ντόπιους προύχοντες. Έτσι δεν έφερε αποτέλεσμα η αντίσταση αυτή κι ο Χατζηρήγας επέστρεψε στη Μακρινίτσα.

Εκεί έφτασε μέσω της Κάρλας ο Δράμαλης με το στρατό του, αφού πρώτα έκαψε το Βελεστίνο και τα Κανάλια. Ο Χατζηρήγας και πάλι με λίγους άντρες προσπάθησε να τον αποκόψει γκρεμίζοντας μια γέφυρα, και βάζοντας φυλάκια, ετοίμασε την άμυνα του χωριού.
 Όμως ο Δράμαλης του επιτέθηκε κι η μάχη κράτησε τρεις μέρες. Μαζί του πολεμούσαν μακριντσιώτισσες γυναίκες και αρκετοί Κεραμιδιώτες, Ανωβολιώτες, Ζαγοριανοί και Πορταρίτες. Ήταν αδύνατο όμως να κρατηθεί η Μακρινίτσα γι’ αυτό κι ο αρχηγός τραβήχτηκε προς τα υψώματα. Ο κοτζάμπασης Αναγνωστάκης  τότε, είπε στους Τούρκους πως ζητά αμνηστία, χωρίς βέβαια την έγκριση των επαναστατών. Οι Τούρκοι ειδοποίησαν τους Μακριντσιώτες για την αμνηστία και οι πολεμιστές έφυγαν, αφήνοντας μόνο τον Χατζηρήγα με τον αρχηγό των Κεραμιδιωτών  Μοσχοβάκη. Αυτοί τότε αναγκάστηκαν να τα παρατήσουν φεύγοντας προς στην Πορταριά, απ' όπου μετά πέρασαν στο Τρίκερι. 

 "ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΒΟΛΟΥ ΚΑΙ ΑΓΙΑΣ"

Το αποτέλεσμα αυτών των επαναστατικών ενεργειών, ήταν να μπουν οι Τούρκοι στο χωριό -όπως και στο Βελεστίνο-και να το ρημάξουν με σφαγές, λεηλασία και κάψιμο.

Είναι η γνωστή όπως πάντα συνέχεια, με την καταστροφή της Μακρινίτσας το 1821.
Γνωστό επίσης και το δημοτικό τραγούδι, από τη συλλογή Χασιώτη:

Ο Δ. Χατζηρήγας τότε κατηγορήθηκε, πως "πήρε στο λαιμό του" τον κόσμο και το χωριό. Το ίδιο έγινε και με τον Ανθ. Γαζή, αλλά κι άλλους αρχηγούς όταν δεν πήγαιναν καλά οι εξεγέρσεις! 

Αντίγραφο "ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΒΟΛΟΥ ΚΑΙ ΑΓΙΑΣ"

 Και η εφημερίδα ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΕΞΩ ΕΛΛΗΝΩΝ, Βόλος 13-8-1894:

Να και το ντόπιο δημοτικό που αναφέρεται στη πηλιορείτικη επανάσταση και "κρίνει" το Χατζηρήγα:

Χατζηρήγας

Δε φταίει ο Χατζηρήγας, δε φταίνε τα χωριά,

μόν’  φταίνε τα καράβια που βγήκαν στην Αγριά.

Κλάψιτι δέντρα και κλαριά κι εσείς κουντουραχούλες,

Κι εσείς του Γόλου τα χουριά, χουριά της Μακρινίτζας

Σας γέλασαν, σας πλάνεψαν Πιτσιώτες κι Νιδριώτες,

σας στείλαν τουν Μαχμούτ πασιά μι δώδικα χιλιάδες

Βάλνι φουτιά στην Πουρταριά, φουτιά στην Μακρινίτζα

κι στην καημένη Αργαλαστή σ’ ούλους τους μαχαλάδες.

[Πιτσιώτες=Σπετσιώτες, Πέτσαι-Πετσιώτες (αλβαν),
 Νιδριώτες=Υδραίοι, Μαχμούτ πασιάς=Δράμαλης]

Πηγές:

-εφημερίδα ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΕΞΩ ΕΛΛΗΝΩΝ

-ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΒΟΛΟΥ ΚΑΙ ΑΓΙΑΣ, Γιαν. Κορδάτου,1960

- ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑ Βιογραφία-Λόγοι- Επιστολαί κλπ, Ρήγας Καμηλάρις, Εν Αθήναις 1897

-ΣΥΛΛΟΓΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΗΠΕΙΡΟΝ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΑΣΜΑΤΩΝ, Γ.Χ.Χασιώτης, Εν Αθήναις 1866

Ο Τσελεπίτσαρης (2)

Τα "έργα" του Θεόδ. Κολωνιάτη ή Τσελεπίτσαρη (ΕΔΩ)

εν πολέμω, κατά Μιλτ. Σεϊζάνη

Μετά την άτυχη μάχη της Μακρινίτσας, οι πολεμιστές πέρασαν -εκτός των σωμάτων που πήγαν προς Ζαγορά-και προς τη μεριά Αγιάς και Κισσάβου. Κάποιοι απ’ αυτούς με τους αρχηγούς τους πέρασαν την άλλη μέρα στα καλύβια Κερασιάς, Κανάλια, Κεραμίδι και κάποιοι άλλοι στη Βουλγαρινή (τωρινό Σκλήθρο), χωρίς αντίσταση και έκαναν επίταξη διαφόρων προϊόντων για τις ανάγκες των επαναστατικών Σωμάτων.

Εκεί το βράδυ πιάσανε δύο Γκέκηδες, που ήταν ένας εξηντάχρονος και ένας ρωμαλέος εικοσιτριάχρονος.  Τότε ήρθε εκεί κι ο Θ. Κολωνιάτης μαζί με τον Τσέλιο.

Οι οθωμανοί κάτοικοι του χωριού Αληφακλάρ (τώρα Καλαμάκι) παραδόθηκαν δηλώνοντας υποταγή. Οι αρχηγοί της Προσωρινής Κυβέρνησης διέταξαν τους οπλαρχηγούς να μην τους ενοχλούν και να τους δώσουν πίσω τα επιταγμένα.

 Όμως :

Ύστερα οι αρχηγοί χωρίστηκαν πάλι και κάποιοι μετά τη διαταγή της Προσ. Κυβέρνησης επέστρεψαν στη Μακρινίτσα. Οι υπόλοιποι, μαζί τους κι ο Θ. Κολωνιάτης θα αντιμετώπιζαν αμυνόμενοι τον εμπειροπόλεμο και σκληρό Αμούσαγα, στην κοντινή μονή Καμπάνας. 

Τότε:

 [Μιλτιάδη Δ. Σεϊζάνη  «Η πολιτική της Ελλάδος και η Επανάστασις του 1878 ἐν Μακεδονία Ἠπείρω καί Θεσσαλία μετά εἰκονογραφιών», μέρος Β΄, εν Αθήναις 1878,  σελ. 261-266]

Ο Τσελεπίτσαρης (1)

Σκίτσο του Άννινου

Τσελεπίτσαρης ή Θεόδωρος Κολωνιάτης

Το κανονικό αλβανικό όνομά του ήταν Τζελήλ αγάς Τσέλιο Πίτσαρη. (τσέλιο=ανάβω φωτιά  και πίτσαρε=μικρούλης)  Όμως έμεινε γνωστός με τ’ όνομα Τσελεπίτσαρης ή Τσελιοπίτσαρης από τη συνένωση του ονοματεπώνυμού του απ’ τους Αθηναίους.  Όταν βαπτίστηκε πήρε το όνομα Θεόδωρος κι ο ίδιος πήρε και το επώνυμο Κολωνιάτης απ’ τον τόπο καταγωγής του την Κολόνια (Κορυτσάς) της Αλβανίας. 

Αρχικά ήταν πρωτοπαλίκαρο -πολεμιστής του Ζενέλμπεη Γκιώνη Λέκα ή Γκιουλέκα στην αποτυχημένη επανάσταση των Αρβανιτάδων κατά των Τούρκων, το 1847-48. 

Μετά τριάντα χρόνια βρέθηκε στα μέρη μας, πολεμώντας στη μάχη της Μακρινίτσας και μετά βορειότερα, ως οπλαρχηγός. Πέρασε μαζί με άλλους επαναστάτες κάτω απ’ τις διαταγές του Λεων. Βούλγαρη στο Πήλιο, στις 21 Δεκεμβρίου 1877. Ύστερα πήρε μέρος στις μάχες Σουρβιάς, Σαρακηνού- Μακρινίτσας.

Ο Κ. Κούκης αγωνιστής στη Μακρινίτσα λέει γι’ αυτόν:

Ο Μιλτιάδης Σεϊζάνης δημοσιογράφος και αυτόπτης μάρτυρας των μαχών, επίσης γράφει για το Θεόδωρο Κολωνιάτη:

Ο Κ. Λιάπης στην περιοδική έκδοση ΜΑΓΝΗΣΙΑ της ΕΚΠΟΛ-ΝΑ Μαγνησίας, και στη σελ. 88 του τεύχους 11/2008, γράφει για τη μάχη της Σουρβιάς το 1878. Εκεί παραθέτει και το παρακάτω άτεχνο ποίημα-ντοκουμέντο, άγνωστου ριμαδόρου. Το αντιγράφω, παραθέτοντάς το μαζί με τις επεξηγήσεις:

Ο υιός του Τσελεπίτσαρι από την Αλβανία

ήλθε και εβαπτίστηκε για την ελευθερία.

Μόνος του μοι το έλεγε πως ήτο απ’ τα Κολόνια¹ 

κι ότι ποσώς δεν σκιάζεται τα τούρκικα κανόνια.

Τώρα δε π’ ανταμώθηκε Μπαζτέκι και Γαρέφη²,

ξανά κυρίτω την τουρκιά, θ’ ανάψη το ντουφέκι³.

Τα χωργιά της Θεσσαλίας έκαμαν αναφορά,

προσκαλούν τους αρχηγούς τους και ζητούν ελευθεριά.

Αρχηγοί ελευθερίας, στρατιώτες της τιμής

μη σας τρομάζει  Αγάς

στο μοναστήρι της Σορβιάς

το έδειξε κι ο Πίτζαρης⁴ . 

Οι Τούρκοι και οι Γκέκηδες

και οι Παρασαμλίδες⁵

είναι ως χίλιοι κι εκατό

και τούτο είναι αληθινό,

ότι είναι όλοι κιοτήδες.

Αμούσαγας⁶ εφώναξε και Μωχαμέτ φωνάζει

και ο Χαϊβούζης⁷  το σκυλί κράζει κι αναστενάζει

ο Πίτζαρης, Τσέλιος, ο Ναούμ⁸

άνδρες νέοι Θεσσαλίας εις τα όπλα παρ’ ευθείς

εγερθήτε να ιδήτε Τούρκων την αδυναμίαν

και Ελλήνων την ανδρείαν έξωθεν μίας Μονής.

Το τι θα πει Γενίτσαρις (σικ)

κι ο Ζαχαριάς⁹  κι ο Έξαρχος κυτάζουν

πως είναι εβδομήκοντα διόλου δεν τρομάζουν,

ρίπτουν την πρώτη μπαταργιά,

φωνή ηκούσθη βρε παιδιά.

Αργά αργά και τον Αγά χτυπάτε με ελευθεριά,

ο πόλεμος αρχίνησε κι οι Γκέκηδες ορμούνε

αλλά από τις σφαίρες των Γραικών,

βήμα δεν προχωρούνε.

Έπεσαν έπεσαν νεκροί Γκέκηδες και Νιζάμι¹⁰ 

και πληγωμένους έφεραν εις το Βόλο στο ντιβάνι

εκατόν ογδοήκοντα ηξεύρομεν φονευθέντας

αλλά από τους εβδομήκοντα τους νέους και λευέντας

δεν εφονεύθηκε κανείς

ερώτα δια να πιστευθής.

1.       Χωριό της Αλβανίας, πατρίδα του Τσελεπίτσαρη. Γι’ αυτό και τον Αρβανίτη μπουλουξή τον έλεγαν και Κολωνιάτη.

2.       Ο λόγος γίνεται για το Ζήσιμο Μπασδέκη και τον Κων-νο Γαρέφη, συναρχηγούς της πηλιορείτικης επανάστασης του 1878.

3.       Το περιεχόμενο αυτού του στίχου αποδόθηκε κατ’ έννοια, γιατί ορισμένες λέξεις του δε διαβάζονται.

4.       Πρόκειται και πάλι για τον Τσελεπίτσαρη.

5.       Αγνοώ τη σημασία της λέξης.

6.       Εννοείται ο αρχηγός των Γκέκηδων Αμούς Αγάς.

7.       Μωχαμέτ και Χαϊβούζης, βαθμοφόροι των πολιορκητών.

8.       Πρόκειται για τον Μακεδόνα μπουλουξή των εθελοντών Κωνσταντινίδη. (βλ. κι ΕΔΩ)

9.       Εννοείται ο μπουλουξής Ζαχαρόπουλος.

10.   Η λέξη είναι τούρκικη και σημαίνει τον τακτικό στρατό.

Ο Τελεπίτσαρης λίγα χρόνια μετά τις μάχες στη Μακρινίτσα επισκέφτηκε το Βόλο:

 Όταν τελείωσε ο άδοξος αυτός πόλεμος στη Θεσσαλομαγνησία, ο Τσέλιο Πίτσαρη μαζί με άλλους κατέβηκε στην Αθήνα. Ζούσε στην περιοχή του Θησείου. Αρχικά ακολουθούνταν  από αρκετούς, αφού ήταν «μπουλουξής» και το παρουσιαστικό μαζί με την πλούσια αρματωσιά του ήταν επιβλητικό. Κάποτε παρέδωσαν όλοι τα όπλα τους, σύμφωνα με διάταγμα του Τρικούπη κι ο καθένας πρώην πολεμιστής τράβηξε το δρόμο του. Το χρηματικό βοήθημα που πήρε εξανεμίστηκε, ήρθε η φτώχεια κι ο ίδιος πούλησε τ’ άρματά του για να ζήσει. Μετά ζούσε απ’ τα φιλοδωρήματα, ποτέ όμως από ζητιανιά! Τότε ήταν που άρχισε να υποστηρίζει τον Δηλιγιάννη αντίπαλο του Τρικούπη, αντιδρώντας στον αφοπλισμό και συμμετέχοντας σ' όλες τις εκδηλώσεις του "Κορδονιού".   

Κάποια στιγμή ο δήμαρχος Αθηναίων και συμπολεμιστής του Δ. Σούτσος, του πρότεινε να εργαστεί ως φανοκόρος(=επιμελητής-συντηρητής φανών δημοτικού φωτισμού). Ο παλιός πολεμιστής δε δέχτηκε τέτοια θέση θεωρώντας την  υποτιμητική. Το έριξε έπειτα στο πιοτό και στις διαδηλώσεις. Επόμενο ήταν να γίνει "γραφικός" και θαμώνας της αγοράς και των καφενείων. 
Χαρακτηριστικό του ήταν πως στην κορυφή του κονταριού της μεγάλης σημαίας που κρατούσε προπορευόμενος των πορειών-διαδηλώσεων, είχε ένα παλιοτσάρουχο, δείγμα της -...και τότε- λιτότητας. Επίσης λόγω της φτώχειας του δεν φορούσε τσαρούχια, γι' αυτό ήταν ο …ξιπόλητος φουστανελάς!

Για τον Τρικούπη που είχε βάλει το πετρέλαιο και τον καπνό στο μονοπώλιο  φώναζε : «Κάτω το Τρικούπη», «κάτω ο πετρέλαιος», «κάτω ο πακετάκιας»!
Ως μόνιμος θαμώνας των καφενεία της Αθήνας, χαιρετούσε πάντα με τη λέξη «κορδονορούμπαρος» υπονοώντας τον Δηλιγιάννη (Κορδόνι), άσχετα αν ο χαιρετισμός του απευθυνόταν σε …Τρικουπικούς!

Στα θεωρεία της Βουλής ήταν επίση; μόνιμος, ως αργόσχολος αλλά και γέροντας. (Λένε πως απεικονίζεται στον πίνακα του Ορλόφ, όπου αγορεύει ο Τρικούπης στη Βουλή. Η αλήθεια είναι, πως ο δεξιά φουστανελοφόρος είναι ο Αλέξιος Στριφτόμπολας,  βουλευτής Πάτρας. Στην αριστερή πόρτα στο βάθος είναι ο βουλευτής Αττικής Δημήτριος Καλλιφρονάς.)  

Οι σατιρίζοντες την πολιτική, δημοσιογράφοι της εποχής, στα διάφορα έντυπα, έφτιαχναν στίχους για τον Τσελεπίτσαρη. Ο Γ. Σουρής δε θα μπορούσε να λείψει!

Ο βίος, η πολιτεία και τα στερνά του παλιού αυτού αγωνιστή, είναι πανομοιότυπα με άλλων αγωνιστών. Κοινό το άδοξο τέλος του με πολλών άλλων, που δε διάλεξαν κρατικές θέσεις ή δεν πέρασαν στη ληστεία. Ίσως ήταν η νοοτροπία που κι ο ίδιος ο Τσελεπίτσαρης έδειξε με την απάντησή του στο δήμαρχο: 

Τάκη Λάπα- Αθηναϊκοί τύποι-1976

Στην πόλη του Βόλου και στη συνοικία των Αγίων Αναργύρων (από Ναβαρίνου ως Ναυπλίου), ΤΚ 38334, υπάρχει οδός αφιερωμένη στον Τελεπίτσαρη. Η ονοματοθεσία έγινε με την απόφαση 100 του 1993, επί δημαρχίας  Δημητρίου Πιτσιώρη.

(ΔΡΟΜΟ-ΛΟΓΙΟ του Δήμου Βόλου,Δημ. Κωνσταντάρα- Σταθαρά, Βόλος 2009)