Κατὰ τὴν ἰδίαν πεδινὴν ὁδὸν μίαν ὥραν προβαίνοντες (απὸ τὸ Βόλο), ἐρχόμεθα εἰς τὰ Λεχώνια. Αὐτὰ κεῖνται ἐπὶ μιᾶς μὲ χωράφια, ἀμπέλους, κήπους νεραντζίων, κίτρων καὶ ἄλλων διαφόρων ὀπωρίμων δέντρων φυτευμένης πεδιάδος...

(Νεωτάτη της Θεσσαλίας Χωρογραφία- Ιωαν. Αναστ. Λεονάρδος, 1836)

Δευτέρα, 22 Δεκεμβρίου 2014

Καλά Χριστούγεννα !

Σήμερα τις ευχές ας μας τις δώσει αυτή η παλιά καρτ ποστάλ, που εκ πρώτης όψεως δεν είναι σχετική με τα Χριστούγεννα! 
Ο πηλιορείτης οικογενειάρχης με τη συμβία και την κλήρα(=παιδιά) του ευτυχισμένος παρ' όλην τη φτώχεια του, χωρίς φ’σέκια(=μασούρια λιρών) και ψ'λούρα(=λεφτά)! 
«Τα πιδιά φέρν’νε την ηυτυχία» λέμε στο Πήλιο και αυτό φαίνεται καθαρά και στο πρόσωπο της συζύγου που είναι έτοιμη να ξανα-σπαργανίσει(=γεννήσει) …
Γράφει ο Αλέξ. Παπαδιαμάντης «Στο Χριστό στο Κάστρο»
«Χριστούγεννα! Φαιδρά Χριστούγεννα! Εορτή του γάλακτος και του μέλιτος! Εορτή της γλυκείας και αθώας παιδικής ηλικίας!» μας λέει ο άλλος σκιαθίτης Αλεξ. Μωραϊτίδης.
Μήπως τα Χριστούγεννα δεν είναι η γιορτή της ευτυχίας που φέρνει ο νεογέννητος Χριστός; 
Καλά Χριστούγεννα  !!  

Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2014

Ονομασία-Τοπωνύμια Λεχωνίων

Την ονομασία των Λεχωνίων (ΕΔΩ)  την έχουν ερευνήσει πολλοί, έχοντας εκφράσει διάφορες εκδοχές. 
Ο Δημ. Βαενάς (*) λέει κι αυτός κάποιες απόψεις για την προέλευση. (Αντίγραφο από τον επετειακό τόμο των Θεσσαλικών Χρονικών του 1961). Επίσης αναφέρει και κάποια τοπωνύμια της περιοχής.

(*) Ο Δημήτριος Βαενάς  καταγόταν από το Κεραμίδι Πηλίου. Ήταν λαογράφος και συγγραφέας.
 Έργα του είναι:
- «Η  ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΤΟ ΘΕΣΣΑΛΙΚΟ ΧΩΡΙΟ»  Ιστορική & Λαογραφική Εταιρεία Θεσσαλών, τμήμα διαλέξεων, τόμος Γ',      τεύχος Ε’, 1959.
  -«ΠΕΡΙΠΑΤΟΙ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΙΑ»,  Αθήνα 1952.
Έγραφε άρθρα στη βολιώτικη εφημερίδα «Η ΘΕΣΣΑΛΙΑ», στο αθηναϊκό τουριστικό περιοδικό «ΞΕΝΙΑ» και στην πανθεσσαλική μηνιαία επιθεώρηση «ΠΕΛΩΡΟΣ». 

Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2014

Δράκια

Δράκια:
Ο Perilla την ζωγραφίζει και γράφει γι' αυτήν
 
Το χωριό Δράκια, στο κεντροδυτικό Πήλιο, ήταν γνωστό από τη συνδρομή του στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα, τους Παγώνηδες και Κυρτσώνηδες, τα Χάνια του, την πρόοδο των κατοίκων του, την παραγωγή του, τις εκκλησίες του, τις ομορφιές του! 
Το Δεκέμβριο του 1943 όμως έγινε και τόπος μαρτυρίου. (ΕΔΩ) 
Σήμερα ας δούμε δύο ποιήματα:
α) Ποίημα γραμμένο για τη Δράκια πριν την τραγική ημέρα:
β) Ποίημα που ιστορεί την τραγωδία της Δράκιας το Δεκέμβριο του 1943:
(από το "ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΣΤΗ ΜΑΓΝΗΣΙΑ")

Δευτέρα, 15 Δεκεμβρίου 2014

Καιρικά εκ Πηλίου

Σε όλα τα πηλιορείτικα χωριά στα παλιότερα χρόνια και πριν την καθιέρωση της Μετεωρολογίας, υπήρχαν οι προβλέψεις για τον καιρό (ΕΔΩ), οι δεισιδαιμονίες, οι σχετικές λέξεις, οι φράσεις κ.ά. Σήμερα κάποιες από αυτές υπάρχουν στο ελάχιστα ομιλούμενο πηλιορείτικο γλωσσικό ιδίωμα. Οι υπόλοιπες είναι πια μέρος της Λαογραφίας...   
Λεξιλόγιο:
-αστραπόβουλους(ι)=αστραπή
-αστρουπιλέκ’(το)=κεραυνός
-δαρτή (η)= ραγδαία βροχή
-δρουλάπ’ς (ι)=δρολάπι(αρχ. υδρολαίλαψ), ραγδαιότατη βροχή
-δρουσιά(η)=δροσιά, υγρασία
-θιουβρουντή(η)=μπουμπουνητό (απ' το Θεός & βροντή)
-θιοπόντ'(το)=νεροποντή, κατακλυσμός (απ' το Θεός & πόντος)
-καγκιόλα(η)=βροχή με ανεμοστρόβιλο
-καθόρ’(το)=πολλή και ραγδαία βροχή (απ' το καταρροή)
-καταμπούκ’(το)=πυκνή ομίχλη (κατικνιά)
-καταχνιά(η)=ομίχλη, αντάρα
-κουκουσέλ'(το)=χιόνι σπυρωτό
-κρέμασ'(η)=μαύρα σύννεφα-προμήνυμα κακοκαιρίας
-μουχλαντάρα(η)-πυκνή ομίχλη
-μπαμπακούλα(η)=χοντρές & πυκνές  χιονονιφάδες
-μπόρα(η)=ραγδαία βροχή χωρίς διάρκεια
-μπουμπουν’τό(το)=βροντή
-μπουρίν’(το)= δυνατό ανεμόβροχο
-μπουρμπουλουτό(το)=χιόνι σπυρωτό
-πασπάλ’(το)=ελαφριά χιονόστρωση
-πάχν’(η)=παγωμένη δροσιά, πάχνη
-πουλιμπριά(η)=πολλή-άφθονη βροχή (προέρχεται από την  πολυομβρία)
-σιτζιμουτή(η)= πολλή βροχή σαν σιτζίμι(=λεπτή τριχιά)
-στύλους(ι)=δυνατή κάθετη βροχή
-χιουνόνερου & νιρόχιουνου(το)= βροχή με χιόνι
-ψ’χάλα(η)=ψιχάλα
Φράσεις:
-Αν δεν παχνιαστούν τα λάχανα, δε  νουστ’μεύνι! (λάχανα=καρπολάχανα)
-Γιέν’τι του κριλέσ’= γίνεται καταστροφή. (το κριλέσι: φασαρία, καταστροφή)
-Ρίχτ’ μι του καρδάρ’= ρίχνει πολλή βροχή (το καρδάρι: δοχείο αρμέγματος)
-Ψέν’ φίδια, απόψ’!=έχει ισχυρό παγετό.
Παραδόσεις:
-Όταν απάν’ στα σύννεφα  ι Θιός κουρουκλάει(=κατρακυλά) βαρέλια, τότες μπουμπ’νίζ’!
-Όταν τα βαρέλια κτυπιώντι μιταξύ  τ’ς , τότες βγάν’νε σπίθις! Αυτό είν’ ι αστραπόβουλους!
Παροιμίες:
-Άσπρους ήλιους; Μαύρ’ ημέρα!
-Είδις δόξα(=ουράνιο τόξο) του βραδί; Καλουσύνη του προυί!
-Ήλιους κι βρουχή παντριεύουντι οι φτουχοί.
-Ήλιους κι χαλάζ’ παντριεύουντι οι δασκάλ’.
-Ήλιους κι χιόν’ παντριεύουντι οι αρχόντ’.
-Ήλιους κι χιόν’ παντριεύουντι οι γειτόν’.
-Πουνέντ’ς(=δυτικός ,ζέφυρος) κι Γαρμπής(=νοτιοδυτικός ), θα φέξει κι θα ιδείς!
-Στιγνά Χριστούγιννα, Φώτα βρεχούμινα.
-Τ’ Αϊ-Λιός γυρίζ’ ι κιρός αλλιώς.
-Τ’ ήλιου ι κύκλους άνεμους κι τ’ φιγγαριού  χειμώνας!
-Χριστούγιννα βρεμένα, Φώτα χιουν’σμένα.
Δεισιδαιμονίες:
-Όταν καίγονταν τα ξύλα στο τζάκι και έκαναν θόρυβο, τότε προσεχώς θα ερχόταν κακοκαιρία!
-Όταν η πυροστιά(=μεταλλικός τρίποδας στήριξης τσουκαλιού ή κατσαρόλας πάνω  στη φωτιά) κοκκίνιζε, τότε θα ερχόταν χιονιάς!
-Όταν κάποιος  έγλειφε το τηγάνι, τότε θα έβρεχε!
-Βροχερή θα ήταν  η μέρα του γάμου κάποιου/ας, αν έτρωγε κατευθείαν απ’ την τσουκάλα!
-Δε ρίχνανε καλάμια στο τζάκι, για να μη σηκωθεί αέρας!
-Η στάχτη του τζακιού σβόλιαζε; Τότε θα ερχόταν κρύο!
-Η φωτιά πετούσε σπίθες; Φίλος θα ερχότανε!
-Η φωτιά πετούσε γλώσσες; Κάποιοι τους γλωσσοτρώγανε!
-Τα κάρβουνα σβήνανε μόνα τους; Θα ερχόταν βροχή!
-Σε περιπτώσεις κακοκαιρίας, το άναμμα της φυλαγμένης πασχαλιάτικης λαμπάδας έφερνε πάλι  καλοκαιρία!


Πηγές:
-ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ, περιοδικό, τόμος Ε’, 1915
-ΣΤΟ ΠΗΛΙΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ, Κ.Λιάπης, ΠΥΛΗ, 1990
-ΤΟ ΓΛΩΣΣΙΚΟ ΙΔΙΩΜΑ ΤΟΥ ΠΗΛΙΟΥ, Κ.Λιάπης, 1996
-Διηγήσεις

Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου 2014

Μεταξουργείο Κοκοσλή

Παλιά καρτποστάλ. Διακρίνονται τα κτήρια των Κοκοσλήδων
και του μεταξουργείου.
 (Η καμινάδα ίσως είναι του μεταξουργείου, αν δεν είναι του ελαιοτριβείου,
που υπήρχε στον ίδιο  χώρο).
Τμήμα του παλιού μεταξουργείου σήμερα
Για το μεταξουργείο των Αφών Κοκοσλή (ΕΔΩ) δεν έχουμε κάνει εκτενή αναφορά στο ιστολόγιο. Στοιχεία γι' αυτό υπάρχουν αποσπασματικά σε διάφορα βιβλία (*) τοπικού ενδιαφέροντος.
Για καιρό έψαχνα το παρακάτω άρθρο που μοιράζομαι μ' όλους/ες σας, αφού πραγματικά φωτίζει μια άγνωστη σχεδόν στους Λεχωνίτες σελίδα της βιοτεχνίας που άνθισε στα Λεχώνια. 
Το άρθρο αυτό της κ. Μαρίας-Χριστίνας ΧατζηιωάννουΔ/ντριας Ερευνών στον κλάδο της Οικονομικής και Κοινωνικής Ιστορίας στο Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών/Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, είναι ίσως το μοναδικό κείμενο με αντικείμενο το παλιό λεχωνίτικο Μεταξουργείο. 
Το κείμενο της κ. Χατζηιωάννου βρίσκεται στο θεματικό αφιέρωμα "Σηροτροφία–Μεταξουργία" σελ. 27-33, στο "ΔΕΛΤΙΟ" της Διεθνούς Επιτροπής για τη Διατήρηση της Βιομηχανικής Κληρονομιάς, περίοδος Γ΄, αριθμός τεύχους 1 -2010 του ελληνικού τμήματος του TICCIH [The International Committee for the Conservation of Industrial Heritage (Πρόεδρος ο βολιώτης αρχιτέκτονας-καθηγητής Κώστας Αδαμάκης)]  (ΕΔΩ) 
Το παραχώρησε η  ίδια η γράφουσα -άγνωστη σε μένα- μετά από αίτημά  μου. Την ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ πολύ !
       (*)   Δείτε τη βιβλιογραφία του άρθρου. (Ειδικότερα τους Νικ. Γεωγιάδη, Βαγγ. Σκουβαρά, Γιαν.Κορδάτο, Ν.Κολιού.) 

Τρίτη, 9 Δεκεμβρίου 2014

Παροιμιαστήριο (3)

Συνέχεια:
-Αγόραζε παλαιόν σπίτι, και φυλάγου από παλαιόν χρέος.
-Σαν δεν αποπλήρωσε, ας πω δεν εξώφλησε.
-Πίνων πολύ [……..] εις την ράχην του.
-Όποιος δεν έχει δεν χρεωστεί.
-Δεν χρειάζεται από[κρισιν] κάθε ερώτημα.
-Σαν κερδαίνης καλά, ξόδευε καλά.
-Φρονήσεως έργον, το να φυλάγη  τινάς  δια το γήρας του.
-Τρέλα να καζαντίζη καλά και ξοδεύη κακά.
-Κακά κερδίζει, όστις  εξοδιάζει όλα τα κερδημένα.
-Ο πλούτος εις νέον κληρονόμον, είναι εξοδευμένος.
-Όστις δεν ηξεύρει υπόκρισιν, δεν ηξεύρει να ορίζη.
-Αυτός δίνει έν αυγό, δια να πάρη ένα βόδι.
-Δια να δανεισθή έτοιμος, ειδέ να τα επιστρέψη ζαλίζεται.
-Καθένας παίρνει, αλλά δεν επιστρέφει.
-Καλή γνώσις, και λίγα λόγια, είναι καλά.
-Η πείνα εβγάζει την αλεπού από το δάσος.
-Εις πεινασμένον, αχαμνό ψωμί δεν είναι.
-Πείνα θε νάναι εις το δάσος, σαν τρώγονται τα ζώα ένα με τ’ άλλο.
-Όστις πηγαίνει εις γυναίκα αποθνήσκει πτωχός.
-Με γυναίκα λωλήν, να μην έχη τις να κάμη.
-Ωραία γυναίκα, κακόν κεφάλι.
-Η ωραιότης της γυναικός είναι μία καλή ημέρα.
-Εις κακόν άλογον το κέντρον, και εις κακήν γυναίκα η ράβδος.
-Να φεύγης τας φτιασιδωμένας γυναίκας.
-Ο καπνός, η σταλαμίδα και η άγνωστη(=ανόητη, χωρίς γνώση) γυναίκα, διώχνει τον άνδρα   απ’ το σπίτι.
-Η γυνή και τα πεπόνια είναι κακό διαλεχτό.
-Το να χάση τις τιμίαν γυναίκα, είναι το να χάση μια δωρεά του Θεού.
-Η γνωστική γυνή, είναι στολή του οίκου.
-Είς αχυρένιος άνδρας, αξίζει μια χρυσήν γυναίκα.
-Πόλις τις σαν κάνη συμφωνίαν, είναι μισοπαραδομένη.
-Φρόνιμος ανήρ, ου λέγει το μυστικόν του της γυναικός.
-Τα παιγχνίδια της γυναικός και ο οίνος,  κάνουσι τον άνδρα τρελόν γελώντα.
-Αναγκαίον κακόν  η γυναίκα.
-Τον χρυσόν τον δοκιμάζουν εις τον λίθον μέγκι, την γυναίκα με τα χρυσά, και τον άνδρα με τη γυναίκα.
-Μετά την εορτήν ξύομεν την κεφαλήν.
-Εις τας καλάς ημέρας, καλά είναι.
-Δύο γυναίκες να είναι ομού, μεγάλη κακομοιριά.
-Εργάσιμος ημέρα, ημέρα κέρδους.
-Το απίδι σαν ωριμάση, πίπτει μοναχό του.
-Ο πανούργος είναι ωσάν η αλώπηξ.
-Οι μαργιολιές σου είναι ραμμένες με άσπρο ράμμα.
-Σαν λουλουδίζουν τα φασούλια, τότε λουλαίνονται οι τρελοί.
-Δεν έχει γνώσιν, όστις δεν φοβάται τον τρελόν.
-Τρελός είναι, όστις λαβώνεται με το μαχαίρι του.
-Λουλός πραματευτής, ο καταφρονών την πραγματείαν του.
-Τοίχος άσπρος, χαρτί των λουλών.
-Είς λουλός, συγχίζει μίαν συντροφίαν.
-Όστις δεν βάνει εις κίνδυνον τον εαυτόν του, δεν καβαλλικεύει μήτε άλογον μήτε μουλάρι.
-Μίσος αδελφών, μίσος διαβόλου.
-Ο τρώγων πολύ τυρί και αλμυρόν κρέας, είναι αφρονέστατος.
-Το καλόν κέρδος κάνει καλήν καρδίαν.
-Η ελπίς του κέρδους, ολιγοστεύει την ταλαιπωρίαν.
-Αυτός κερδαίνει περισσότερον στο σπίτι ή στο εργαστήρι.
-Τρέλα να τρώγη τις καρπούς  με τους μεγαλυτέρους του, ότι αυτοί διαλέγουν τα ωριμώτερα.
-Τα μικρά ψάρια τρώγουν τα μικρά.
-Δεν είναι χειρότερος πόλεμος, ωσάν οι πολλαί χείρες εις ένα σκουτέλι.
-Κάθε ένας αισθάνεται το κρύον κατά τα ρούχα του.
-Κακοφορεμένος ο μη μετέχων αρετής.
-Το κακόν χόρτον αυξάνει ογλήγορα.
-Η παλαιά παντιέρα, τιμή του καραβοκυρύ.
-Το βράδυ επαίνα τον αργάτην.
-Μα μη χαρίζης εις αχάριστον.
-Ο μη πταίσας επιφέρει την διαφέντευσίν του.
-Ο νέος είναι ακατάστατος.
-Ο νέος ιατρός θάπτει πολλούς.
-Εις νέον ανδρόγυνον, άθλιον σπίτι.
-Νέος διδάσκαλος, νέα λόγια.
-Ο καθείς δια λόγου του, και ο Θεός δια όλους.
-Καλόν δια καλόν, να αποδίδεται, δίκαιον.
-Το καλόν δίκαιον, δείται και βοηθείας.
-Ο κάθε ένας σηκώνει το φορτίον του.
-Είς ψεύτης πραγματευτής, είναι δια ένα πανηγύρι.
-Ο αδικήσας τινά να το πλερώση, ει δε κόλασις,
-Μη δώσης πολύ του Πέτρου, ότι δεν φτάνει εις τον Παύλον.
-Ο ποιών καλόν, καρτερεί καλόν.
-Ο ποιών καλόν, ευρήσει αυτό.
-Επάνω εις το ψάρι, είναι το γάλα φαρμάκι.
-Κρασί επάνω εις το γάλα, καλόν.
-Γάλα επάνω στο κρασί, φαρμάκι.
-Η διπλή γλώσσα, αιτία θορύβου και ταραχής.
-Η ευκαιρία του καιρού κάνει τον κλέπτην.
-Ο παίζων με άσπρα(=λεφτά) χαλά τον οικοκύρη.
-Η κλεψία φέρνει την φούρκα.
-Δείξον  μοι ένα ψεύτη, και δείξω σοι έναν κλέπτην.
-Σαν διαβάζης και δεν καταλαμβάνης, είναι σαν είναι σαν να κυνηγάς και να μην πιάνης.
-Τα κακά κερδεμένα, είναι χαμένα.
-Από κακά κέρδη, ο καρπός  ολίγος.
-Κρείττον το μικρό πουλί εις το δάσος, παρά εις μεγάλο κλουβί.
-Νέος βασιλεύς, νέος νόμος.
-Κάθε ένας είναι βασιλεύς εις το σπίτι του.
-Δεν είναι οικοκύρης, ο μη τολμών προστάξαι.
-Το μάτι του αυθέντου, παχαίνει τ’ άλογον.
-Κάθε τιμημένος πρέπει να είναι αυθέντης στο σπίτι του.
-Λίγον καιρόν χρειάζεται το κακοποιήσαι.
-Ο ζητών κακόν ταχέως το ευρίσκει.
-Κακόν να ανταμείβης, στο καλόν, σκληρότης.
-Να λέγη καλά και να κάμνη κακά, είναι σαν να χτίζη με το ένα χέρι και με τ’ άλλο να      κρεμνίζη.
-Με τον καιρόν γνωρίζομεν τον καλόν πραγματευτήν.
-Οι αχαμνές πραγματείες(= τα σκάρτα εμπορεύματα) χρειάζονται έπαινον.
-Σήμερον υπανδρεύεται, και αύριον μετανοεί.
-Την αχαμνήν παντρείαν την αισθάνεται εις όλην του την ζωήν.

Σάββατο, 6 Δεκεμβρίου 2014

Παροιμιαστήριο (2)

Σελίδες που περιέχουν "παροιμίες" από 569-644, σύμφωνα 
με την αρίθμηση στην καταγραφή που έκανε ο Βαγγ. Σκουβαράς. 
(Βιβλιοθήκη Ζαγοράς)
-Δια αγάπην του κηρίου, γλείφει η γάτα το κανδήλι.
-Της νύκτας τα καμώματα τα βλέπ’ η μέρα και γελά.
-Κελαηδεί ο κυνηγός , έως να βάλη το πουλί στο κλουβί.
-Οι γνωστικοί στοχάζονται με σιωπή.
-Οι λωλοί περιπαίζουν τους γνωστικούς.
-Οι γνωστικοί ποτέ δεν περιπαίζουν τους λωλούς.
-Όστις δεν έχει άσπρα στην τζέπη, έχει γλυκούς λόγους.
-Αδυνατείς εις ό θέλεις, θέλε εις ό μπορείς.
-Μικρός εργαστηριάρης, μικρό εργαστήρι.
-Κτίζε με όμοιόν σου. Άρχων με άρχοντα και πτωχός με πτωχόν.
-Ένα πήλινο τζικάλι, κι εις τα σιδηρένια τζακίζεται.
-Πτωχός υπανδρευτείς με πλουσίαν, δούλος έγινεν.
-Ασύμφωνες καρδιές να μην σμίγουν καλλίτερον.
-Νέος με γριά, δεν είναι καλή υπανδρειά.
-Νέος όπου βλέπει γριά, δείχνει ότι άσπρα αγαπά.
-Όστις σκάπτει αλλουνού λάκκον, πίπτει μέσα ατός του.
-Πηδώντας πολλά παλούκια, καρφώνεσαι εις κανένα.
-Το κρασί δεν έχει τιμόνι.
-Η αρκούδα νηστική δεν χορεύει.
-Το κρασί είναι του έρωτος γάλα.
-Σαν έμβη το κρασί, βγαίνει  η γνώσις.
-Πολλήν έννοιαν δείται να αρμενίζης επάνω στον αέρα.
-Το ψάρι από το κεφάλι του αρχίζει να βρωμά.
-Κατά τον βασιλέα και το υπήκοον.
-Κατά το χέρι και το μαχαίρι.
-Όμοιος τον όμοιον θέλει.
-Λεοντάρι με λεονταρίνα δεν πολεμά.
-Δύο κακοί σκύλλοι , δεν δαγκάνονται κακά.
-Κόραξ κοράκου μάτια δεν εβγάζει. 
-Όστις δεν δουλεύη, ας μην τρώγη.
-Με τον ιδρώτα σου να τρως το ψωμί σου.
-Και τα θηρία και πτηνά κυνηγούν, σια να ζήσουν.
-Μέλι χωρίς μέλισσες δεν είναι μηδέ ρόδον χωρίς αγκάθια.
-Μην ανακατώνεσαι με ξένα όνειρα.
-Σαν δεν εισοδιάσης το καλοκαίρι, δεν έχεις το χειμώνα.
-Η οκνηρία είναι δυστυχία.
-Ο ύπνος και η αμέλεια είναι δυστυχία.
-Όπ’ αγαπάει το κρασί και τη δροσοπεζούλα, πολλά καλά στερεύεται, η έρημή του γούλα.
-Δι’ όλα είναι καλόν να σιωπά τινάς.
-Μεγάλη αρετή η σιωπή.
-Όστις λέγει ότι αυτός ηξεύρει, κάνει ό,τι ημπορεί.
-Τρώγει ό,τι έχει και δεν του μένει τίποτα.
-Η γάτα οπού δεν νεανίζει(νιαουρίζει), είναι καλλίτερη.
-Ο γνωστικός ειρηνικά χαίρεται.
-Ός δεν ηξεύρει να σιωπά, δεν ηξεύρει να χαίρεται.
-Συλλογίζου πολύ, λάλει ολίγο και γράφε λιγώτερον.
-Πολλά ηξεύρει, ός δεν ηξεύρει. Αν σιωπά ηξεύρει.
-Μη χάσκης εδώ κι εκεί, αμή κοίταζε την δουλειάν σου.
-Την τύχην σου να την αρπάζης αν σου τύχη.
-Αν δεν την πιάσης σαν σου τύχη, θέλει σου λείπη εν όσω ζεις.
-Το να κάμης καλόν, μη βαρύνεσαι, ότι γλήγορα περνά η ώρα.
-Πρέπει να πιάσης την τύχη, αφ’ ού ο Θεός την στείλη.
-Όστις νυχτώσει κατοικεί εις το ξενοδοχείον.
-Αν ήτον να γίνεται δύο φορές η δουλειά, ήθελε είναι γνωστικός ο κάθε ένας.
-Όστις δεν κάνη όταν ημπορή, δεν θα ημπορή να το κάμη όταν θέλη.
-Κτύπα το σίδηρον όταν είναι ζεστό.
-Όποιος θέλει αργά, δεν θέλει.
-Έως ού έχεις τον αέρα πρίμον, είναι χρεία να ηξεύρης να ταξιδεύης.
-Μην αναβάλης τον καιρόν δι’ αύριον. Τις οίδε το αύριον;
-Την ώρα αφήνης όλη, δεν ηξεύρης τι φέρνει η ώρα.
-Το μέλλον είναι ίσον με την απραξίαν ή ουδέν.
-Το να κάνη τις περισσότερον απ’ ό,τι ημπορεί, ζημία κι εντροπή.
-Σήκωνε κατά την δύναμίν σου, ύστερον μην μετανοήσης.
-Να μην πηδάς χωρίς μέτρον.
-Μην ξαπλώνεσαι περισσότερον απ’ ό,τι ημπορείς.
-Άπλωνε τους πόδας σου, κατά το πάπλωμά σου.
-Κάνε τα έξοδά σου, κατά τα έσοδά σου.
-Κάνε τες μπουκουσιές κατά το στόμα σου.
-Μη υπέρ τον πόδα το υπόδημα.
-Με ψάρι δόλωμα, πιάνομεν ψάρι.
-Με πουλιά πιάνομεν πουλιά.
-Σαν είναι ένα άσπρο στο πουγγί, δεν κτυπά.
-Το δένδρο μεγαλώνει καλλίτερα, όπου είναι και άλλα δένδρα.
-Η φωτιά βοηθεί τον μάγειρα.
-Στους μικρούς μικρά δίδει ο Θεός.