Σταθμός Λεχωνίων (1)

Ο σταθμός στα 1924 

Ο σταθμός στα 1935 -

Συλλογή του λεχωνίτη Νικ. Μαστρογιάννη   

      Όταν αναφερόμαστε στο "Σταθμό Λεχωνίων" εννοούμε το σιδηροδρομικό σταθμό στα Άνω Λεχώνια. Στα Κάτω Λεχώνια δεν υπήρχε σταθμός παρά μόνο στάση. Κι αυτό γιατί, τα Άνω Λεχώνια ήταν κόμβος.
     Ο σταθμός εξυπηρετούσε τα ανατολικά χωριά του δήμου Νηλείας (έδρα του τα Άνω Λεχώνια), δηλαδή τον Άγιο Βλάσιο (Καραμπάσι) και τον Άγιο Γεώργιο Νηλείας.

Ο νέος ισόγειος σταθμός μετά τους σεισμούς του 1955

Με τους καταστρεπτικούς για το δυτικό Πήλιο και το Βόλο σεισμούς του Απρίλη του 1955, ο σταθμός γκρεμίζεται και στη θέση του χτίζεται ισόγειο κτήριο. (Το κτήριο αυτό φαίνεται στην ταινία του 1969 "Η δασκάλα με τα χρυσά μαλλιά" με το όνομα Κρυόβρυση) 
Αυτό κατεδαφίζεται τη δεκαετία του ΄80 και στη θέση του χτίζεται ο σημερινός που είναι πιστό αντίγραφο του παλιού.

Σταθμός Λεχωνίων (2)

   «Το μικρό τρένο που μας πάει από το Βόλο στις Μηλιές του Πηλίου δεν έχει το όμοιό του. Θυμίζει τις ταχυδρομικές άμαξες του παλιού καιρού. Δεν έχει την άκαμπτη ακρίβεια κι ούτε και την αλαζονεία εκείνη των μεγάλων εξπρές, που ξεκινάνε και σταματούν σαν ανυπόμονα θυμοειδή άλογα. Δεν έχει καν το ύφος ότι εκτελεί συγκοινωνία. Θεωρείται πως βγήκε σε περίπατο για τη δική του ευχαρίστηση, Πηγαίνει αργά αργά, σα για να χαρεί περισσότερο τη φύση και τον ανοιξιάτικο ήλιο. Σταματάει κατά το κέφι του σα για να θαυμάσει μια ωραία Θέα. Και στους μικρούς σταθμούς όπου ξαποσταίνει απʼ το άσθμα του, δημιουργεί μιαν ατμόσφαιρα οικεία και εγκάρδια».                                       Κώστας Ουράνης

Ο σταθμός του τρένου στα 1920

Ο σταθμός του τρένου σήμερα (ανακατασκευή)

-------------------------------------------------------------------------------

Τα Λεχώνια είναι γνωστά ...παντού!

Κάποτε κάποιος Πηλιορείτης ήταν στο Παρίσι και ήθελε να επιστρέψει. Πήγε στον εκεί σιδηροδρομικό σταθμό και ζήτησε ένα εισιτήριο για Ελλάδα. Τότε έγινε ο παρακάτω διάλογος:

-Πού πάτε ακριβώς στην Ελλάδα;

-Στα Λεχώνια! 

-Πάνω ή Κάτω Λεχώνια;