Κατά την ιδίαν πεδινήν οδόν μίαν ώραν προβαίνοντες (απὸ το Βόλο), ερχόμεθα εις τα Λεχώνια. Αυτά κείνται επί μιας με χωράφια, αμπέλους, κήπους νεραντζίων, κίτρων και άλλων διαφόρων οπωρίμων δέντρων φυτευμένης πεδιάδος...

(Νεωτάτη της Θεσσαλίας Χωρογραφία-Ιωάννης Αναστασίου Λεονάρδος, 1836)

Π Ρ Ο Σ Ο Χ Η ! Μπορείτε να αντιγράφετε κείμενα κ.ά. από το ιστολόγιο. Αυτό, ΔΕΝ αποκλείει αναφορά στην ΠΗΓΗ. - Φωτογραφίες άλλων να μην ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝΤΑΙ - Ιδιωτικά αρχεία να ΜΗΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝΤΑΙ.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ξωκλήσια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ξωκλήσια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 17 Σεπτεμβρίου 2014

Η Αγία Σοφία

Στα Άνω Λεχώνια και στο σημείο όπου ήταν το τζαμί (ΕΔΩ), ακριβώς δίπλα, υπήρχε παλιότερα ένα προσκυνητάρι αφιερωμένο στην Αγία Σοφία και στις τρεις κόρες της Πίστη, Ελπίδα, Αγάπη κι όχι στη Σοφία του Θεού όπως στην Πόλη και στη Θεσσ/νίκη. Εκεί δίπλα σ’ ένα μικρό σπιτάκι, έμενε η προσφυγοπούλα Αμαλία Ιωακείμ Παπά από τη Νικομήδεια, που άναβε μαζί με τις άλλες γειτονοπούλες, το καντηλάκι της.
Σήμερα βέβαια, δεν υπάρχει ίχνος από το τζαμί, το σπίτι και το εικονοστάσι!
Οι μαρτυρίες λένε πως αρχικά υπήρχε ένα προσκυνητάρι με δυο προπαντιώτικες πλάκες για σκεπή και την εικόνα της Αγίας Σοφίας μέσα. Άλλοι λένε πως το εικονοστάσι ήταν μέσα σε κουφάλα δέντρου βελανιδιάς, που παλιά πράγματι υπήρχε στο σημείο. Μια λεχωνίτισσα γερόντισσα η Μαρία Κουτή, είπε πως θυμόταν να βρίσκεται σε κουφάλα λωτομπριάς. 
 Όπως και να έχει, η Λενίτσα Κ. Λυχναρά σύζυγος Σωτήρη Κουτή, είχε βάλει σκοπό της ζωής της να φτιάξει στο ίδιο σημείο -ήταν κι η γειτονιά της- ένα εκκλησάκι. Δεν το κατάφερε όμως ως τα 1999, που άφησε τούτον τον κόσμο! Άφησε "βασαέτ΄" (=υπόσχεση) κι ο γιος της Κώστας -σύμφωνα με τη μαρτυρία του-τις μέρες πριν το μνημόσυνο, είδε σε όνειρο τη μάνα του, που του υπενθύμιζε τη θέλησή της! (Έτσι δε γίνεται, σχεδόν πάντα;) 
Ο ίδιος αρχικά ζήτησε τον ίδιο χώρο από τους σημερινούς ιδιοκτήτες, να στήσει εικονοστάσι, αλλά μετά την άρνησή τους, τοποθέτησε ένα στο σταυροδρόμι σε χώρο παρακείμενο του αρχικού. Εκεί από τότε, υπάρχει το εικονοστάσι και η συνεχής φροντίδα του έχει αφεθεί στην ευλάβεια των κυριών της γειτονιάς!
Λίγα χρόνια αργότερα και τα δυο της παιδιά και κάτω απ' το παλιό "Πρατήριο του Κωστάρα & Γιωργούλη Λυχναρά" έστησαν σε δικό τους χώρο το σημερινό εκκλησιδάκι που σήμερα γιορτάζει! 
Αυτό βρίσκεται πάνω στο δρόμο προς Άγιο Βλάση και πριν το συνοικισμό. Εκεί, με την αρτοκλασία, τα κεράσματα των ιδιοκτητών και με τη συγκέντρωση πολλών ντόπιων γιορτάζονται οι Αγίες Σοφία (μητέρα), Πίστη, Αγάπη και Ελπίδα (κόρες)!

Παρασκευή 17 Ιανουαρίου 2014

Άγιος Αντώνιος

Στ’ Άνω Λεχώνια, κάτω από τη δημοσιά κι ανατολικά του πύργου Ολύμπιου, βρίσκεται ένα απλό μικρό εκκλησιδάκι, σαν μεγάλο προσκυνητάρι,  του Αγίου Αντωνίου.  Το καντήλι είναι αναμμένο συνεχώς κι αστράφτει από καθαριότητα!
«Καὶ ὁ εὐσεβὴς προσκυνητὴς θὰ εὕρισκε μεγάλην γλύκαν καὶ παρηγορίαν ἀπὸ τὲς
πίκρες τοῦ κόσμου, εἰς τὸ νὰ θεωρῇ μόνον τὴν πενιχρὰν κανδήλαν καίουσαν ἐμπρὸς
εἰς τὴν ὡραίαν εἰκόνα…»(Παπαδιαμάντης)
Αυτό βρίσκεται σ’ ένα κομμάτι γης, των αρχικών Ελλήνων ιδιοκτητών Αποστολάκη και Νικολάκη Χριστοδούλου (Αποστολάκης Κ’στόδουλος: αγοραστής των κτημάτων του Τούρκων Καραπιπέρηδων) * σύμφωνα με τα συμβόλαια κτήσης.
Το συμβόλαιο αναφέρει πως το μικρό αυτό κομμάτι γης, ανάμεσα στα άλλα οικοδομήσιμα, θα είναι «χώρος κοινής λατρείας». Στο σημείο αυτό σύμφωνα με τις παλιές περιγραφές υπήρχε νεκροταφείο. Το πιθανότερο είναι, να ήταν μουσουλμανικό, αφού η ιδιόκτητη τότε εκκλησία των Αγίων Αναργύρων**, βρισκόταν ψηλά στο λόφο.
Χτίστηκε από τον  Νικόλαο Πολύζο στα 1956. Αυτός, αγόρασε μαζί μ’ άλλους, μετά το σεισμό του 1955, μικρότερα οικόπεδα απ’ το μεγαλύτερο του Χριστόδουλου και χτίσανε τα σπίτια τους.
Εκεί, ακριβώς σ΄ έναν ανωβολιό(=σωρός από πέτρες ), βρέθηκε αυτή η απλή εικόνα του Αγίου Αντωνίου. Κι όπως σ’ όλη την Ελλάδα χτιζότανε ναοί και ναΐδρια στους τόπους εύρεσης των εικόνων, έτσι κι εδώ έγινε το ίδιο, στην ίδια θέση του ανωβολιού.
Ο Πολύζος, αρχίζοντας την προετοιμασία για το χτίσιμο του σπιτιού του, που βρίσκεται ακριβώς δίπλα, είδε στον ύπνο του ένα όνειρο. Παρουσιάστηκε ο Άγιος  και του είπε:
«Έχω κι εγώ δικαίωμα, εδώ στο χώρο! Κι απ’ αυτό το αγκωνάρι έχω μερτικό!»
Έτσι χτίστηκε και το εκκλησιδάκι αυτό, για να θυμίζει στους Λεχωνίτες απ’ τη μια μεριά τον Άγιο Αντώνιο κι απ’ την άλλη τη βαθιά πίστη των ανθρώπων.
Ο Άγιος Αντώνης στις 17 του Γενάρη κάθε χρόνο, γιορτάζει. 
Την παραμονή γινόταν εκεί αρτοκλασία κι εσπερινός, αλλά τα τελευταία χρόνια αυτό έπαψε. Ωστόσο:
 «Εἶναι μικρό, φτωχὸ τὸ κλησιδάκι σου,
μὰ ἡ χάρις σου εἶναι ἄπειρη κι ἀτέλειωτη…» (Παπαδιαμάντης)


*Βαγγ. Σκουβαράς ,Πηλιορείτικα Β΄-Λεχωνίτικα
** Ημερολόγιον Η ΦΗΜΗ, Ζωσιμά Εσφιγμενίτη, 1887
Επίσης για τον Άγιο Αντώνη (ΕΔΩ) στο ΦΙΡΙΚΙ.

Παρασκευή 27 Ιουλίου 2012

Ξωκλήσι Αγίου Παντελεήμονα


Γιορτή του Αγίου Παντελεήμονα σήμερα και γιορτάζει το ομώνυμο ξωκλήσι του χωριού. 
Στη δυτική πλευρά του χωριού και πάνω απ' τα "μνήματα σχολείου" ανάμεσα Άνω και Κάτω Λεχώνια, και απέναντι από το λόφο Νεβεστίκι, υπάρχει ένα από τα λίγα ξωκλήσια του χωριού ο Άγιος Παντελεήμονας, ο οποίος έδωσε και το όνομά του στην περιοχή. Έτσι η περιοχή κάτω από το δρόμο προς Άγιο Λαυρέντη προς τα Λεχώνια λέγεται "Παντελέημονας".
Παρακάτω υπάρχουν στοιχεία για το μικρό ναό και την τοποθεσία στο βιβλίο του Λυκείου Αγριάς "ΞΩΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΠΗΛΙΟΥ",σελ. 22-23: