Κάρολος Ογλ (4)

(Σαν σήμερα στις 17 Μαρτίου 1878 έγιναν οι τελευταίες μάχες στη Μακρινίτσα.)

Το μνημείο (κενοτάφιο) του Ογλ στη Μακρινίτσα -Μπράνη. 
Το 1931 άρχισαν οι εργασίες αντιστήριξης με τον τοίχο πίσω. 
Την επόμενη χρονια έγινε μνημόσυνο και αποκάλυψη του μνημείου.
(φωτογραφία του Θανάση Γέρμανου)

Τελειώνοντας με τις δημοσιεύσεις για το φιλλέληνα Ογλ, παραθέτω και κάποιες άλλες πληροφορίες:

1. Ο καθηγητής, ερευνητής, συγγραφέας και βιβλιοθηκάριος της μηλιώτικης βιβλιοθήκης επίσης μηλιώτης Ρήγας Καμηλάρις γράφει για τον Ογλ και τις προτροπές του! 

ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ, Βόλος 31-10-1935

2. Ανάμεσα στα στεφάνια που στάλθηκαν ήταν και κατοίκων της Βουλγαρινής, της πορταριάς και της Δράκιας:

3. Η οικογένεια του Ογλ έστειλε πολλά ευχαριστήρια τηλεγραφήματα μετά την κηδεία του, σε διάφορους ανθρώπους που φρόντισαν το νεκρό, αλλά και στάθηκαν κοντά στην τραγική ιστορία:

4. Πάλι ο Ρ. Καμηλάρις αναφέρει και μια δωρεά στη μνήμη του Ογλ από την οικογένειά του στη βιβλιοθήκη των Μηλεών:

5.  Ο Ογλ ήταν μεταξύ των άλλων και ελεήμονας. Προσπάθησε να βοηθήσει κάποιους πεινώντες στην Πορταριά: 

6. Στη Μακρινίτσα στα 1931 επί Προεδρείας Δ. Τσιμπούκη, δημιουργήθηκαν ερανικές επιτροπές σε Βόλο και Αθήνα για την δαπάνη ανάγερσης της προτομής του Ογλ. 

7.  Ο τάφος του Ογλ ήταν στο Α΄ Νεκροταφείο της Αθήνας δίπλα από σπουδαίους Έλληνες, όπως ο Κανάρης. 

Σήμερα ο τάφος δεν υπάρχει, επειδή θεωρήθηκε «άγνωστος ο ένοικος» οπότε και γκρεμίστηκε. Μάλλον με τα μάρμαρα -όπως και άλλων τάφων- θα στρώθηκε η πλατεία Συντάγματος! 

8.  Τέλος η πίστη του φιλέλληνα πως έπρεπε οι επαναστάτες και οι Έλληνες να στηριχτούν στις δικές τους δυνάμεις. (Αυτό είναι πίστη όλων των Ελλήνων, αλλά πάντα περιμένουμε και κάποιος να μας ...σώσει !)

"ΕΦΗΜΕΡΙΣ" Αθήνα 21-3-1878

(*) «Αχλαδιές» λεγόταν η περιοχή πάνω από τη «Μασώνικη εκκλησιά» σύμφωνα με τον Ρ.Καμηλάρι. Η πόλη του Βόλου τότε εκετεινόταν με «εσπαρμένας οικίας» ως την Εκκλησία αυτή. Η Ανάληψη τότε ήταν νεκροταφείο.
(**) «ήσχαλλεν=αγανακτούσε, λυπόταν, θύμωνε -από το ρ. ασχάλλω»

ΠΗΓΕΣ:

- «Η Πολιτική της Ελλάδος και η Επανάστασις του 1878 εν Μακεδονία, Ηπείρω και    Θεσσαλία» -Μιλτ. Σεϊζάνη- ΑΘΗΝΑΙ 1879

- «Ιστορία της Επαρχίας Βόλου και Αγιάς»- Γιάν. Κορδάτου- Αθήνα 1960 

- Εφημερίδες (ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ, ΕΘΝΙΚΟΝ ΠΝΕΥΜΑ, ΛΑΪΚΗ ΦΩΝΗ,)

-«ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΤΗΣ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ» - Γ. Σούρλας -Αθήνα 2007

- Αγιώτικα Νέα  http://agiotika.blogspot.gr/2013/04/10.html
- ΝΕΩΤΕΡΗ ΕΛΛ. ΙΣΤΟΡΙΑ -Ιστολόγιο του Παντελή Αθανασιάδη 
 http://sitalkisking.blogspot.gr/2011/10/blog-post_19.html

Κάρολος Ογλ (3)

Συνεχίζοντας την παρουσίαση του φιλέλληνα Καρ. Ογλ, θα αναφερθούμε στην ανεύρεση της ακέφαλης σορού του δημοσιογράφου, στην επιτροπή διερεύνησης των αιτίων θανάτου, στη μεταφορά του σώματος στην Αθήνα, στα της κηδείας του που έγινε πάνδημη και στην ταφή. 
Είναι αποκόμματα των εφημερίδων που αποδίδουν ακριβώς τα γεγονότα.

(Συνεχίζεται)

Κάρολος Ογλ (2)

Η οδός Ογλ του Βόλου, είναι αφιερωμένη στον φιλέλληνα Άγγλο δημοσιογράφο που δολοφονήθηκε τις μέρες των μαχών της Μακρινίτσας, από τους Τούρκους του Αμούς αγά. 

Ας δούμε τι λέει στη συνέχεια για τον Ογλ η εφημεριδα ΣΦΑΙΡΑ του Πειραιά :

ΘΕΣΣΑΛΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ -1931

(Συνεχίζεται)

Κάρολος Ογλ (1)

Για τον Κάρολο Ογλ (Charles Chaloner Ogle, 1851-1878) έχουμε σίγουρα ακούσει, έστω και την οδό του Βόλου που είναι αφιερωμένη σ' αυτόν.

Τουλάχιστον οι Βολιώτες, οι Πηλιορείτες και οι Μαγνησιώτες πρέπει να γνωρίζουμε την ιστορία αυτού του φιλέλληνα που πέρασε απ' την περιοχή μας και έχυσετο αίμα του υπερασπιζόμενος την ελευθερία μας στα 1878, όχι ως πολεμιστής αλλά ως πολεμικός ανταποκριτής των λονδρέζικων TIMES. 

Σήμερα θ' αρχίσουμε με την αντιπαρέθεση του δημοσιογράφου με τον αρχηγό των Τούρκων Αμούς αγά, για τις θηριωδίες του: 

Στις 10 Φεβρουαρίου 1878, οι Τούρκοι έσφαξαν τους πρόκριτους της Βουλγαρινής (σήμερα Έλαφος Αγιάς Λαρίσης) σε αντίποινα όχι μόνο για τη σφαγή ενός Τούρκου από τον Τσελεπίτσαρη (ΕΔΩ), αλλά και για την απόφασή του να χτυπήσει τον Αμούς αγά, παρόλο που η διαταγή της προσωρινής Κυβέρνησης ήταν η επιστροφή όλων των ομάδων (που είχαν πάει ως εκεί για να φέρουν εφόδια) στη Μακρινίτσα για την αντιμετώπιση του Ισκεντέρ μπέη.  

Ζήτησε από τους αρχηγούς να γυρίσουν πίσω τα σώματα για ενίσχυση, όμως αυτά είχαν προχωρήσει στα Κανάλια και προς τη Ζαγορά, όπου βρίσκονταν το Αρχηγείο με τους επαναστάτες. Ο Τσελεπίτσαρης τότε έφυγε κι αυτός απ’ τη Βουλγαρινή, βαδίζοντας προς τη Ζαγορά μέσω Κεραμιδίου, εγκαταλείποντας τα γυναικόπαιδα στον Αμούς αγά και στους Γκέκηδές του. 

Ο έμπειρος Τούρκος τον περίμενε πριν την Κουκουράβα  και έτρεψε σε φυγή αυτόν και την ομάδα του, εγκαταλείποντας εφόδια και πολεμοφόδια. Μια ομάδα γκέκηδων βάδισε προς το χωριό της Βουλγαρινής κι έπιασε τους πρόκριτους που βγήκαν να τους καλωσορίσουν καλοπιανοντάς τους με χρήματα. Ο Αμούς πήρε τα χρήματα, αλλά τους οδήγησαν σε μια ρεματιά και αφού τους κατακρεούργησαν, προσπάθησαν να εξαφανίσουν τα ίχνη της σφαγής. Ο Όγλ ενημερώθηκε κι ως πολεμικός ανταποκριτής έστειλε τα γεγονότα στην εφημερίδα του.  

Ένας δρόμος η «10 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ» πίσω από την κεντρική πλατεία της Αγιάς Λάρισας, στο χώρο της παλιάς λαϊκής αγοράς, είναι αφιερωμένος στη μνήμη των προκρίτων της Βουλγαρινής που σφάχτηκαν από τους γκέκηδες του Αμούς αγά.

(Συνεχίζεται)