Κατά την ιδίαν πεδινήν οδόν μίαν ώραν προβαίνοντες (απὸ το Βόλο), ερχόμεθα εις τα Λεχώνια. Αυτά κείνται επί μιας με χωράφια, αμπέλους, κήπους νεραντζίων, κίτρων και άλλων διαφόρων οπωρίμων δέντρων φυτευμένης πεδιάδος...

(Νεωτάτη της Θεσσαλίας Χωρογραφία-Ιωάννης Αναστασίου Λεονάρδος, 1836)

Π Ρ Ο Σ Ο Χ Η ! Μπορείτε να αντιγράφετε κείμενα κ.ά. από το ιστολόγιο. Αυτό, ΔΕΝ αποκλείει αναφορά στην ΠΗΓΗ. - Φωτογραφίες άλλων να μην ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝΤΑΙ - Ιδιωτικά αρχεία να ΜΗΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝΤΑΙ.

Πέμπτη, 21 Ιουνίου 2012

Αρχοντικό Νικολαΐδη-Κασσιόπουλου

Το αρχοντικό Νικολαϊδη-Κασσιόπουλου βρίσκεται στο βόρειο μέρος του χωριού, στην οδό Δημ. Ιατρίδη, κοντά στο δρόμο που ανεβαίνει προς Άγιο Βλάσιο και στην αρχή του μονόδρομου στην καθόδο. 
Είναι ένα μεγαλόπρεπο νεοκλασικό κτίριο. Χτίστηκε περίπου το 1900, απέναντι από το τζαμί των Λεχωνίων. (Στην παλιά φωτογραφία των Άνω Λεχωνίων του 1900 διακρίνεται η θεμελίωσή του, ανατολικά του τζαμιού). 
Πρώτος ιδιοκτήτης του ήταν ο Νικόλαος Νικολαΐδης, βολιώτης στην καταγωγή και έμπορας καπνού στην Αίγυπτο. Ο γυναικάδελφός του Ξενοφών-Αλέξανδρος Χατζηλάζαρος, διευθυντής του θεσσαλικού σιδηρόδρομου, είχε την ευθύνη για το κτίσιμο του σπιτιού. Το χτίσιμο έγινε πιθανόν από Ιταλούς τεχνίτες που εργάζονταν στο σιδηρόδρομο. Τα κουφώματα ήρθαν από την Τεργέστη και οι νταντέλες της σκεπής από το εργοστάσιο Αλατίνη της Γαλλίας. 
Το 1916 κατοικήθηκε από τις οικογένειες Νικολαΐδη και Χατζηλαζάρου. Οι αδελφές Τερψιθέα Νικολαΐδη και η Ελένη Χατζηλαζάρου έζησαν στο σπίτι ως το 1947.
 Το 1942, στα χρόνια της γερμανικής κατοχής, μέρος του σπιτιού κατοικήθηκε από Γερμανούς (από την Κομαντατούρ). Όταν έφυγαν οι Γερμανοί άφησαν την περιοχή στους Ιταλούς. Οι Ιταλοί δεν κατοίκησαν στο σπίτι, αφού έμεναν σε σκηνές.
 Πριν το 1940 πέθανε η Τερψιθέα Νικολαΐδη. Μετά το θάνατο της Νικολαΐδη, η αδελφή της, Ελένη, μετακόμισε στο Βόλο. Το 1967 πέθανε η τρίτη αδελφή τους Ουρανία Βαβάγκα κόρη του Φίλιππου και της Μαριγώς Αθαν. Κοκοσλή, σύζυγος του Κων-νου Κασσιόπουλου από την Τσαγκαράδα. Μετά το θάνατο και της Χατζηλαζάρου το σπίτι περιήλθε στο Δημήτριο ή Μήτσο Κασσιόπουλο, γιο της Ουρανίας, πολιτικό μηχανικό και σύζυγο της Καίτης Αθαν. Γκλαβάνη (1907-1955). Αυτός αναπαλαίωσε το αρχοντικό το 1965 και το είχε ως εξοχικό. Βέβαια μετά την επισκευή-αναπαλαίωση προστέθηκαν ή αφαιρέθηκαν κάποια στοιχεία, όπως π.χ. η κωνοειδής μεταλλική  στέγη του κλιμακοστασίου.
Φωτογραφία του 1958 που διακρίνεται το αρχοντικό με τον κώνο,
πριν την επισκευή
Χωρίς τον κώνο
Κάποια εσοχή στον εξωτερικό τοίχο του μαντρότοιχου έμεινε, από την εποχή που έφθαναν ως το ποτάμι τα  βαγόνια του τρένου (ΕΔΩ) για να φορτοεκφορτώσουν αλεύρι και σιτάρι από το μετέπειτα εργοστάσιο -παγοποιείο- του Δημόπουλου, που λειτουργούσε τότε και ως μύλος των Αφών Κοκοσλή (ΕΔΩ). Στην εσοχή έμπαινε το κλειδί της γραμμής και οι ράγες διέρχονταν τη σημερινή οδό Δημ. Ιατρίδη, καταλήγοντας στο σταθμό. 
Σήμερα ανήκει στη θετή του κόρη του Κασσιόπουλου Μαριάννα Χατζοπούλου. Κατοικείται λίγες μέρες το χρόνο, κυρίως καλοκαίρι. 
Το αρχοντικό αποτελείται από το ισόγειο και έναν όροφο. Περιστοιχίζεται από ένα μεγάλο και πολύ όμορφο κήπο με κιόσκι και πολλά φυτά. 
Είναι ένα από τα ομορφότερα αρχοντικά των Λεχωνίων και βρίσκεται σε καλή κατάσταση.

Η εσοχή στον μαντρότοιχο, όπου υπήρχε το κλειδί της γραμμής
 (αναστροφή της μηχανής). 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου