Κατά την ιδίαν πεδινήν οδόν μίαν ώραν προβαίνοντες (απὸ το Βόλο), ερχόμεθα εις τα Λεχώνια. Αυτά κείνται επί μιας με χωράφια, αμπέλους, κήπους νεραντζίων, κίτρων και άλλων διαφόρων οπωρίμων δέντρων φυτευμένης πεδιάδος...

(Νεωτάτη της Θεσσαλίας Χωρογραφία-Ιωάννης Αναστασίου Λεονάρδος, 1836)

Π Ρ Ο Σ Ο Χ Η ! Μπορείτε να αντιγράφετε κείμενα κ.ά. από το ιστολόγιο. Αυτό, ΔΕΝ αποκλείει αναφορά στην ΠΗΓΗ. - Φωτογραφίες άλλων να μην ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝΤΑΙ - Ιδιωτικά αρχεία να ΜΗΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝΤΑΙ.

Παρασκευή, 5 Απριλίου 2013

Πηλιορείτικες παροιμίες και φράσεις (4)



Συνέχεια με πηλιορείτικες φράσεις και παροιμίες 
  • Αλαφρουζύγιασι κι πούλα. (Φ)
  • Άλλα λόια να αγαπιόμαστι. (Φ)
  • Άμα έχ’ς γιο τιμπέλη, τι τουν θέλ’ς τουν προυφήτ’; (Φ)
  • Άμα θέλει η νύφ’ κι ι γαμπρός, τύφλα νάχει ι πιθιρός. (Π)
  • Άμα μπεις στου χουρό θα χουρέψεις. (Φ)
  • Ανάθιμα απ’ δούλευι(ε) τα τρία τα Σαββάτα, του Κρεατ’νό, το Τυρ’νό, τ' Αγίου Θιουδώρου (Φ)
  • Άντε κι καλόνι διάφουρου!  (Φ)
  • Απ’ του στόμα σ’ κι στ’ Θιού τ’ αυτί. (Φ)
  • Αυτός κουπανάει αέρα! (Φ).
  • Άφ’σε απ’ είμαστι φτουχοί, μας  λείπ’νε κι οι παράδις. (Φ)
  • Βάνανε του λύκου να φ’λάξ’ τα πρόβατα. (Π)
  • Βγάν’ τα να τ’ αρμέξουμι κι ας είν’ κι στέρφα. (Φ)
  • Βρέχει χιουνίζ’, η καραβάνα γιουμίζ’. (Φ)
  • Γιάνν’ς  κιρνάει, Γιάνν’ς  πίνει. (Φ)
  • Γιάνν’ς πήγις,  Γιάνν’ς ήρθις.(Φ)
  • Δε γιένουντι τα καβούρια πίτα. (Π)
  • Δε τουν χουράει η τρύπα τ’, σέρνει κι κουλουκύθια.  (Φ)
  • Δεν κάν’ ι λύκους παστουρμά. (Φ)
  • Δίπλα του φιγγάρ’, λόρθους ι καπιτάνιους. (Φ)
  • Είνι ένας χαλές άπλυτους! (Φ)
  • Είνι μι του πουδάρ’ στουν τάφου. (Φ)
  • Έφαγα τ’ν κότα, σι χέζου τ’ν πόρτα. (Π)
  • Έχει τ’ Αβραάμ κι τ’ Ισαάκ τα καλά. (Φ)
  • Έχεις φίλου καρδιακό; Έχεις μιγάλου θησαυρό. (Π)
  • Ζόρια ι Ριτζάλης κόκκινα παπούτσια. (Φ)
  • Η καλή η ν’κουκυρά, είνι δούλα κι κυρά. (Π)
  • Η πουρδή τ’ μουσχουκύδουνου. (Φ)
  • Ήρθι μι τα χέρια κ’νιώντα. (Φ)
  • Θα ξιράσου απ’ τουν κούτ’πα! (Φ)
  • Θα σι πάρ’ κι θα σι σ’κώσ’. (Φ)
  • Θέλει πουλύ λιμόνι; (Π)
  • Θυγατέρα μ’ γλυκιά, νύφ’ πικραγγουριά. (Π)
  • Ι ένας φ’λάει τ’ς δώδικα (Π)
  • Ι Θιός να σι φ’λάει απού κινούργιουν άρχουντα κι απού παλιόν διακουνιάρ’. (Φ)
  • Ιγώ στραβός κι συ κ΄τσή, ν’ ανοίξουμι ένα μαγαζί. (Φ)
  • Ιμένα δε μ’ του τρως του μάτ’. (Φ)
  • Ιτούτος αρμέγει του τραΐ ! (Π)
  • Κάθιτι σαν τ’ κουκόνα στου κριβάτ’. (Φ)
  • Και του σκύλου φίλεψέ τουν και του πόδι σ’ φύλαξέ του. (Π)
  • Καλουκιρ’νό αγκάθ’, χειμουνιάτ’κου μαρούλι. (Π)
  • Κάνεμι νύφ’ ακόμα μια φουρά κι ξιέρου να προυσκ’νήσου. (Π)
  • Καστανιά, πάντα νια. (Φ)
  • Κατά μάνα κατά κύρ’, κάμανι κι γιο Ζαφείρ’. (Φ)
  • Κι ι λύκους απ’ τα μιτρημένα τρώει. (Π)
  • Κουντά στα ξιρά, καίουντι κι τα χλουρά. (Π)
  • Λόρθου του φιγγάρ’, δίπλα ι γεμιτζής. (Π)
  • Λόρθου του φιγγάρ’, δίπλα ι καπιτάνιους. (Φ)
  • Μ’κρός διάουλους, μιγάλα τσαρούχια. (Π)
  • Μαναχός τ’ ούτι στουν παράδεισου δεν κάνει. (Φ)
  • Μαύρην ράγα, μαύρην κάπα. (Π)
  • Μη κ’τάζεις τα στραβά τ’, κοίτα τ’ μοίρα τ’ την ίσια. (Π)
  • Μην τάξεις σ΄ άγιο κιρί κι στουν σαλόνε κ’λούρα. (Π)
  • Μπήκι του νερό στ’ αυλάκι. (Φ)
  • Να τρώει η μάνα  κι τ’ πιδιού να μη δίνει. (Φ)
  • Νιο φιγγάρ’, νιο παλικάρ’. (Φ)
  • Ξούρ’σι τ’ αυγό κι πάρι του μαλλί τ’. (Π)
  • Ό,τ’ ξέρει ι νοικουκύρ’ς δεν του ξέρει ι κόσμους ούλους. (Π)
  • Ό,τ’ ξέρει ι νοικουκύρ’ς δεν του ξέρει ι μουσαφίρ’ς. (Π)
  • Όποιους φ’λάει τα ρούχα τ’, έχει τα μ’σά. (Π)
  • Όπου γάμους κι χαρά, τρέχα Γιάνν’ αλίξουρι. (Φ)
  • Όπχοιους δεν πινέψ’ του σπίτι τ’, θα πέσ’ να τουν πλακώσει. (Π)
  • Όρσι γαμπρέ κουφέτα! (Φ)
  • Ότ’ γράφ’ δεν ξεγράφ’. (Π)
  • Όταν γηράσει ι άνθρωπους τουν γαβγίζ’νει τα σκ’λιά
  • Όταν δίν΄ι Θιός τ’ αλεύρ’, παίρν’ ι διάουλους του σακί. (Π)
  • Ου Μανόλης (ή ου κυρ-Γιάννης) μι τα λόια, φκιάνει ανώια κι κατώια. (Φ)
  • Ούτ’ ισύ κιαρατάς ούτ’ ιγώ ρουφκιάνους. (Π)
  • Ούτι στουν ήλιου ούτι στουν ίσκιου. (Φ)
  • Πααίνει στραβά σαν τουν κάβ’ρα. (Φ)
  • Παλιός γάιδαρους, κινούργια πιρπατ’σιά. (Π)
  • Παντού χών’ς τ’ μύτ’ σ’. (Φ)
  • Πας τιμπέλης κι φαγάς, χουρουφύλακας ή παπάς.(Π)
  • Πέσι πίτα να σι φάου. (Φ)
  • Πήγι για τ’ μαμή κι γύρ’σε στα βαφτίσια. (Π)
  • Πίσου τόχει η αχλάδα του κουτσιάνι. (Π)
  • Πίτα απ’ δε θα φας, τι σι μέλ’ κι αν καεί; (Φ)
  • Πρώτα γλέπ’ς του γείτουνα κι ύστιρα τουν ήλιου. (Φ)
  • Πχιες νιερό να έχεις του κιφάλι σ’ γιρό. (Π)
  • Σα δε σι θέλ’ του χουριό, τι ζητάς τ’ παπά του σπίτ’; (Φ)
  • Σαν σ’ αρέσ’ η τσόχα, πάρτην για σαμαρουσκούτ’. (Φ)
  • Στ’ κ’φού την πόρτα , όσου θέλ’ς βρόντα. (Π)
  • Στ’ κασιδιάρ’ του κιφάλι μαθαίν’ κουρέας (Π)
  • Στου γάμους σ’ θα κουβαλώ νι(ε)ρό μι του κόσκ’νου. (Φ)
  • Τάρα- μανέλα (Φ)
  • Τ’ν αλ’πού δεν τ’ν χουρούσι η τρύπα τ’ς, καραμπάτσις μάζουνι.  (Φ)
  • Τ’ς κουντής π’τ****ς τ’ς φταίει του μαλλί (Π)
  • Τ’ς Κυριακής τ’ όνειρου, ως του μισ’μέρ’ δηλοί. (Π)
  • Τ’φυκάει στου γάμου τ’ Καραγκιόζη! (Φ)
  • Τα λένε τα κότσια τ’. (Φ)
  • Τα στραβά τα καρβέλια η νύφ’ τα φκιάνει. (Π)
  • Τέτχοιο μυαλό έφκιασες, τέτχοια σκούφκια φόρεσις. (Π)
  • Τζάντζαλα μάντζαλα, κούφια καρύδια.(Π)
  • Τιτάρτη κι Παρασκηυή τα νύχια σ’ να μην κόψεις, την Κυριακή να μη λουστείς, αν θέλεις να προυκόψεις. (Φ)
  • Τώρα απ’ βρήκαμι παπά, ας θάψουμι πεντ’ έξι. (Π)
  • Φασουλάδα τρουμιρή, κάθι βήμα κι πουρδή. (Φ)
  • Φουτιά στα τόπια! (Φ)
  • Φτάν’νε τα κουρόμπλα. (Φ)
  • Χαΐρ’ δεν είδι!  ή  χαΐρ’ να μη δεις! (Φ)
  • Χατήρ’ για τουν βασιλικό πίν’ κι η κ’ρούπα του νι(ε)ρό.
  • Ψάχει ψύλλοι στ’ άχερα. (Π)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου