Κατά την ιδίαν πεδινήν οδόν μίαν ώραν προβαίνοντες (απὸ το Βόλο), ερχόμεθα εις τα Λεχώνια. Αυτά κείνται επί μιας με χωράφια, αμπέλους, κήπους νεραντζίων, κίτρων και άλλων διαφόρων οπωρίμων δέντρων φυτευμένης πεδιάδος...

(Νεωτάτη της Θεσσαλίας Χωρογραφία-Ιωάννης Αναστασίου Λεονάρδος, 1836)

Π Ρ Ο Σ Ο Χ Η ! Μπορείτε να αντιγράφετε κείμενα κ.ά. από το ιστολόγιο. Αυτό, ΔΕΝ αποκλείει αναφορά στην ΠΗΓΗ. - Φωτογραφίες άλλων να μην ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝΤΑΙ - Ιδιωτικά αρχεία να ΜΗΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝΤΑΙ.

Πέμπτη, 15 Ιανουαρίου 2015

Τοπαλέικα ...παραπολιτικά!

Πριν από 120 χρόνια!  Κωστής Τοπάλης...(*)
Πρωτοσέλιδη καταχώρηση της βολιώτικης εφημερίδας
ΝΕΑ ΘΕΣΣΑΛΙΑ, της 18ης Μαρτίου 1895. 

(Πάντα θα υπάρχει κάποιος που θα ...ρυθμίσει τα οικονομικά της χώρας !!)
1.  Η πρώτη εκλογή του Κωστή Τοπάλη
Σ’ αυτόν (1894-5), αλλά και σ' άλλους προεκλογικούς αγώνες το Πήλιο ήταν χωρισμένο σε δύο πολιτικές παρατάξεις. Αυτή του Τοπάλη (συντηρητική) και η άλλη του Καρτάλη (φιλελεύθερη). Τότε ο προεκλογικός αγώνας ήταν σφοδρός. 
Οι εφημερίδες -όπως πάντα- υποστήριζαν η κάθε μια την παράταξή της. Και τα στιχάκια στήνονταν και λέγονταν ή τραγουδιούνταν από τους οπαδούς. 
Παρακάτω στίχοι αφιερωμένοι στον «μικρό» Κ. Τοπάλη, που τότε για πρώτη φορά πολιτευόταν:
«Τοπάλη μη πηνεύεσαι πως έχεις συ το χρήμα,
 έχω κι εγώ την ψήφο μου σου τρίβω την κασίδα.
- - - -
Είσαι συ μικρός ακόμα για να σχηματίσεις κόμμα!
- - - -
Τον Κοκουσλή το θείο σου μοιάζεις παλληκαρά μου
για τούτο και τα μαύρα σου θα είναι η χαρά μου.
 - - - -
Ήτανε πρώτα μία μόδα κι άλλη τώρα που θα βγει
για να φάει πολλά μαύρα ο ανιψιός του Κοκουσλή!»
Η βολιώτικη εφημερίδα ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΕΞΩ ΕΛΛΗΝΩΝ, 25-5-1895 ,γράφει για τα παραπάνω άσματα: «… γίνεται δήλον ότι ο κ. Τοπάλης ουδεμίαν χαίρει πολιτικήν επιρροήν εν τω μεγάλω δήμω (Νηλείας) ένεκεν της του θείου του συμπεριφοράς προς τους κατοίκους, ούς πολυειδώς και πολυτρόπως καταπιέζει…»


2. Ο ερωτικός Κωστής!
Οι ερωτικές περιπέτειες «του εκ Μακρινίτσης και Λεχωνίων καταγομένου βουλευτού» !!  
Γνωστός έμεινε πρώτα, ο ξεμυαλισμός του με την κόρη του Κιαμήλ μπέη, του Τούρκου πρόξενου στο Βόλο «για κάμποσα χρόνια και το μπλέξιμό του στα ερωτικά της δίχτυα…» όπως λέει ο Γ. Κορδάτος.
Η δεύτερη επίσης αρκετά γνωστή περιπέτειά του, ήταν η τρυφερή σχέση του με τη γυναίκα του ποιητή και πεζογράφου Γεωρ. Δροσίνη! 
Η «αρσακειάς» Μαίρη Δροσίνη ήταν κόρη του πλούσιου ζαγοριανού βαμβακέμπορου στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και πολιτευτή Δημητρίου Κασσαβέτη. Ο πατέρας της ήταν γιος του Αλέξανδρου (με καταγωγή από την Ήπειρο) και αδελφός του προέδρου των Επαναστατών το 1878, Ιερώνυμου. Πήρε γυναίκα του την πανέμορφη Αγγελική και έκανε  πέντε παιδιά. Τη Μαίρη, την Ελένη, τον Κων-νο, τον Τζον γεωπόνο-μεγαλοκτηματία και τον Αλέξανδρο δικηγόρο-βουλευτή.
Οι Κασσαβέτηδες έλεγαν, πως όλες οι κοπέλες της οικογένειάς τους πάντα ξεχώριζαν για την ομορφιά τους!
«Επίγαν στο αγαπημένο τους ψάρεμα με τον βασιλέα των ψαράδων.
Ο Γεώργιος Δροσίνης, Ν. Χριστόπουλος, Κωστής Τοπάλης το 1906»
(31Χ10εκ.).
[ Γρηγόρης Καρταπάνης: Πίνακες με αλιευτικά θέματα του Ν. Χριστόπουλου,
(Μέρος Β’), ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ, Βόλος 11 Μαΐου 2015 ].

Ο Κωστής ήταν φίλος του Δροσίνη και έκαναν και παρέα. Ο Δροσίνης ήταν Δ/ντής της εφημ. ΕΣΤΙΑ  κι ο Κωστής συνιδρυτής της με τον Άδωνι Κύρου. Επίσης μαζί πήγαιναν και για ψάρεμα τη μεγάλη αγάπη του λογοτέχνη (βλ.
«Το ψάρευμα» το 1908) στο Χορευτό και στον Παγασητικό. Τότε ήταν που ο Τοπάλης γοητεύτηκε από την ομορφιά της Μαίρης και συνδέθηκε μακροχρόνια μαζί της. Ήταν βέβαια κι ο ίδιος συμπαθέστατη φυσιογνωμία, ευγενής και πάντα κομψός.
Στη Βουλή είχε το προσωνύμιο  «το φιγουρίνι».
Αυτή τότε(;) ήταν σε διάσταση και μετά χώρισε χωρίς διαζύγιο το Δροσίνη, που είχε γνωρίσει στην Αθήνα περίπου στα 1886 και παντρεύτηκαν στα 1891. Η οικογένεια Τοπάλη πάντως την είχε δεχτεί με συμπάθεια κι αγάπη στους κόλπους της.  Αργότερα με τα τρία της παιδιά (Μπέμπα, Κων/νο και Αγγελική) έφυγε στη Λωζάνη της Ελβετίας.
Ο Κορδάτος -κρίνοντας τον πολιτικό- συμπερασματικά λέει: «…οι ερωτικές του ασχολίες τον αποτραβούσαν από τους πολιτικούς αγώνες και μόνο στις παραμονές των εκλογών θυμότανε πως ήταν πολιτικός αρχηγός με ορισμένες υποχρεώσεις…»

Κωστής Δ. Τοπάλης
(*) Ο Κωστής Δημητρίου Τοπάλης (1868-1915) ήταν ανιψιός από την αδελφή των Κοκοσλήδων, Αριστέα. (Δεν είχε καμιά σχέση με τον Κων-νο Τοπάλη γιο του Παναγή -Ρουμάνου,(ΕΔΩ) αν και κάποιο μέλος της μεγάλης οικογένειας Κοκοσλή παντρεύτηκε με συγγενή του Παν. Τοπάλη) ). 
Σε τοπικό επίπεδο ο Νικολάος Κοκοσλής ήταν αρχηγός του κόμματος του Νοικοκυρισμού, εκπροσωπώντας την πλούσια άρχουσα -κοτσαμπασίδικη- τάξη, τα «τζάκια».
Στις εκλογές του 1895 κατέβηκε υποψήφιος του Δηλιγιαννικού κόμματος (Κορδονιού). Αυτός πήρε «προίκα» την εκλογική πελατεία του λεχωνίτη θείου του, μαζί με τον αδελφό του δήμαρχο Παγασών(Βόλου)  Αλέξανδρο που κι αυτός διαδέχτηκε σε τοπικό επίπεδο τον Κοκοσλή. Ο Κωστής Τοπάλης βέβαια εκλέχτηκε τότε βουλευτής, όπως και στα 1899, 1902 και 1906.
 Παρ’ όλες τις αρχικές αντιδράσεις λόγω της «οικογενειοκρατίας», ο Κ. Τοπάλης υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους πολιτικούς και υπουργούς του τόπου. Ήταν αρκετά μορφωμένος με σπουδές στη Νομική Αθηνών και στο εξωτερικό Γερμανία και Γαλλία. Υπήρξε επίσης διανοούμενος, συγγραφέας, αρθρογράφος-δημοσιογράφος και ρήτορας. 
Στα 1893-4 μαζί με τον Γ. Δροσίνη, Άδωνι Κύρου κ.ά. ήταν συνιδρυτής της εφημερίδας ΕΣΤΙΑ. 
Στα 1907 έγραψε πολλά άρθρα για τα θεσσαλικά τσιφλίκια, χωρίς να τα βάζει με τους γαιοκτήμονες, υποστηρίζοντας ωστόσο και τους κολίγους. Η οικογένειά του άλλωστε, κατείχε το τσιφλίκι του Μουσαλάρ (Συκεών) της Καρδίτσας!
Πολλές φορές στη διάρκεια της πολιτικής του ζωής, υποστήριξε τοπικά ζητήματα, όπως η συγκοινωνία του Πηλίου, πέραν του τρένου Βόλου-Μηλεών, η κατάσταση στην περιοχή των συνθηκών των άμαχων στα 1897 κ.ά.
Υπήρξε δημοτικιστής και από τους ιδρυτές του Εκπ/κού Ομίλου. 
Τέλος ήταν μάρτυρας υπεράσπισης του Δελμούζου στη δίκη των Αθεϊκών, στο Ναύπλιο.

ΠΗΓΕΣ:

-ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΒΟΛΟΥ ΚΑΙ ΑΓΙΑΣ, Γ. Κορδάτος , Αθήνα 1960
-Εφημερίδα ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΕΞΩ ΕΛΛΗΝΩΝ (Μάιος 1895)
-ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΤΗΣ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ- ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ, Γ. Σούρλας, Αθήνα 2007
-Ο ΒΟΛΟΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΙΧΛΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ, Ελ. Τριάντου, Βόλος 1994
-Μνημεία και μνήμες από την ιστορία της Ζαγοράς, ΠΥΡΓΟΙ - ΒΡΥΣΕΣ - ΗΡΩΑ -    ΠΡΟΤΟΜΕΣ, Νίκος Διαμαντάκος, 2014

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου